ഉത്തമ കുടുംബം

gray house with fireplace surrounded by grass under white and gray cloudy sky

സാക് പുന്നൻ

ഉത്തമ കുടുംബം


ദൈവം തന്നെ യോജിപ്പിച്ച ആദി കുടുംബത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ഒരുത്തമകുടുംബത്തെപ്പറ്റി ചിന്തിക്കാം.

 “യഹോവയായ ദൈവം മനുഷ്യനെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി ഏദെൻ തോട്ടത്തിൽ വേല ചെയ്യാനും അതിനെ കാപ്പാനും അവിടെ ആക്കി (ഉല്പത്തി 2:15), ഈ സംഭവത്തിന് ശേഷം അവന് തക്കതായൊരു ‘തുണ’യെയും ദൈവം കൊടുത്തു. അതിനാൽ ആ മനോഹര ദിവസം ആദാമിന് ദൈവത്തിൽനിന്നു രണ്ട് സമ്മാനങ്ങൾ ലഭിച്ചു എന്നു പറയാം. ഒന്നാമത്തെ സമ്മാനം തോട്ടം. അതിൽ ആദാം വേല ചെയ്യുകയും കാക്കുകയും വേണം! രണ്ടാമത്തെ സമ്മാനം ഒരു തുണ അല്ലെങ്കിൽ ഭാര്യ. അവളോടും നല്ലൊരു ബന്ധം സ്ഥാപിച്ചുകൊണ്ട്, അവളെയും ആദാം പോറ്റിപ്പുലർത്തുകയും കാക്കുകയും വേണം! തനിക്കു നൽകപ്പെട്ട ഭാര്യയെയും ഏദൻതോട്ടത്തെയും കാത്തുസംരക്ഷിക്കേണ്ട മഹനീയമായ ഉത്തരവാദിത്വമാണ് ആ ദിവസം ദൈവത്തിൽനിന്ന് ആദാമിന് ലഭിച്ചത്.

എന്നാൽ മഹനീയമായ ഈ ഉത്തരവാദിത്വം നിറവേറ്റുന്നതിൽ ആദാമിന് പിഴവ് പറ്റി. വലിയ തോൽവി തന്നെ അവനു നേരിട്ടു. ജാഗ്രതയോടെ സംരക്ഷിക്കേണ്ട  ആ തോട്ടത്തിൽ സാത്താൻ പ്രവേശിക്കുവാൻ ആദാം അനുവദിച്ചു. അപ്പോൾ എന്തു സംഭവിച്ചു? ഒരു പൂന്തോട്ടമായിരിക്കേണ്ട ആ തോട്ടം മരുഭൂമിയായി മാറി. ‘മുള്ളും പറക്കാരയും’ അവിടെ വളർന്നു. ഈയൊരു ഗതികേട് തോട്ടത്തിനു മാത്രമല്ല, ആദാമും ഹവ്വയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തിനും ഉണ്ടായി. അതേ, അസ്ഥിയിൽ നിന്ന് അസ്ഥിയും മാംസത്തിൽനിന്ന് മാംസവുമായ ആദാം ഹവ്വ ബന്ധത്തെ വേർപെടുത്താനായി അവരുടെ മധ്യത്തിലും സാത്താൻ പ്രവേശിച്ചു (ഉല്പത്തി 2:23,24; 3:1)!. നോക്കുക, ദൈവം യോജിപ്പിച്ചതിനെ വേർപെടുത്തുവാൻ “ഒരുവൻ’ എപ്പോഴും  ജാഗരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ‘അവർ ഏകദേഹമായിത്തീരും’ എന്ന വചനത്തിനു ശേഷം അടുത്ത വാക്യത്തിൽ തന്നെ.

“തോട്ടത്തിൽ സാത്താൻ പ്രവേശിച്ചുവെന്നാണു” രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്. ഇത് നാമൊരിക്കലും മറക്കരുത്. പാമ്പിന്റെ രൂപത്തിൽ സാത്താൻ തോട്ടത്തിൽ കടന്നതിന്റെ ഒരേയൊരുദ്ദേശ്യം ‘ദൈവം യോജിപ്പിച്ചവരെ വേർപെടുത്തുക’ എന്നതായിരുന്നു!

വിവാഹബന്ധത്തിന്റെ തുടക്കത്തിലാണോ സാത്താനെപ്പറ്റി ചിന്തിക്കേണ്ടത്? എന്ന് നാം ചോദിച്ചേക്കാം. എന്നാൽ സാത്താൻ നാം മുകളിൽ കണ്ടതു പോലെ ദ്രുതഗതിയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നവനാണ്. ആദാമിനും ഹവ്വയ്ക്കും സംഭവിച്ചതുപോലെ നിങ്ങളുടെ ദാമ്പത്യ ജീവിതത്തിലും സാത്താൻ വേഗത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുകയില്ലെന്ന് നിങ്ങൾക്ക് പറയാൻ കഴിയുമോ? അതുകൊണ്ട് അവനെപ്പറ്റി ദാമ്പത്യജീവിതത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ തന്നെ നാം ജാഗ്രതയോടെയിരിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

അതെ, സാത്താൻ ദൈവത്തെയും നമ്മെയും തമ്മിൽ വേർപെടുത്തുമെന്ന് മാത്രമല്ല ഈ ലോകത്തിൽ മനുഷ്യർ തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെയും അവൻ വേർപെടുത്തുന്നു. ഈ വേർപെടുത്തുന്ന പ്രവൃത്തിയാണ് ആദാമിനും ഹവ്വയ്ക്കും ഇടയിൽ സാത്താൻ ചെയ്യുവാൻ ശ്രമിച്ചത്. അവനെ തോട്ടത്തിനുള്ളിൽ കടക്കാൻ അനുവദിച്ചതാണ് ആദാമിന്റെ ആദ്യത്തെ വലിയ തെറ്റ്, എന്തുകൊണ്ടെന്നാൽ സാത്താൻ പ്രവേശിക്കുന്ന സ്ഥലം ‘മനോഹമായ തോട്ടമായിരുന്നാലും’ അത് വളരെ പെട്ടെന്നുതന്നെ മരുഭൂമിയായി മാറും! നിങ്ങളുടെ ദാമ്പത്യജീവിതമാകുന്ന പൂന്തോട്ടം മരുഭൂമിയായിത്തീരുന്നത് നിങ്ങൾക്കെങ്ങനെ അനുവദിക്കാൻ കഴിയും?

നമ്മുടെ തോട്ടം എങ്ങനെ മരുഭൂമിയായി മാറുമെന്നു വിവരിക്കുന്ന മുന്നറിയിപ്പ് സദൃശവാക്യങ്ങൾ 24:30,31ൽ കാണാം. “ഞാൻ മടിയന്റെ കണ്ടത്തിനരികെയും ബുദ്ധിഹീനന്റെ മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിനു സമീപെയും കൂടിപ്പോയി. അവിടെ മുള്ളു പടർന്നു പിടിച്ചിരിക്കുന്നതും തൂവ നിറഞ്ഞു നിലം മൂടിയിരിക്കുന്നതും അതിന്റെ കൽമതിൽ ഇടിഞ്ഞിരിക്കുന്നതും കണ്ടു. ഞാൻ അതു നോക്കി വിചാരിക്കുകയും അത് കണ്ട് ഉപദേശം പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്തു. നിങ്ങൾ ഉണർന്നിരുന്ന് തോട്ടത്തിൽ ശ്രദ്ധ ചെലുത്താതിരുന്നാൽ ആ തോട്ടം എത്രവേഗം മോശമായിത്തീരും. നിങ്ങൾ വഴിയരികിലൂടെ കടന്നുപോകുമ്പോൾ ഒരു വീട്ടിനരികിൽ മനോഹരമായ പൂന്തോട്ടവും മറ്റൊരുവീട്ടിനരികിൽ കാടും മുൾച്ചെടിയും ഒരു പക്ഷേ കണ്ടിരിക്കാം. എന്നാൽ പൂന്തോട്ടം തനിയേ ഉണ്ടായിവന്നതല്ല. ആ വീട്ടിലുള്ളവർ തോട്ടത്തിൽ വിത്തു വിതച്ച് കളയെടുത്തു നനച്ച്…ഇങ്ങനെ നിശ്ചയമായും വളരെ ക്ലേശിച്ചാണ് അതിനെ മനോഹരമായ തോട്ടമാക്കിത്തീർത്തത്.

മറ്റൊരുവന്റെ വീടിനുമുന്നിൽ നിങ്ങൾ കണ്ട് മുൾച്ചെടിക്കാടുകൾ എങ്ങനെ വന്നു? ആ വീട്ടിലുള്ളവർ കാടും, പടലും, മുള്ളുമൊക്കെ വിതച്ച് അദ്ധ്വാനിച്ചിട്ടാണോ അത് ഉണ്ടായത്? അല്ല. അത് തനിയേ തന്നെ കാടും, പടലും, മുള്ളുമൊക്കെ നിറഞ്ഞതായിട്ട് മാറി. അതെ മുള്ളും, പറക്കാരയും നിറഞ്ഞ മരുഭൂമിയായ ജീവിതം ഉണ്ടാകുവാനായിട്ട് നിങ്ങൾ ഒന്നും തന്നെ ചെയ്യേണ്ടതില്ല! എന്നാൽ നിങ്ങളുടെ തോട്ടം മനോഹരമായ ഒരു പൂന്തോട്ടമായിരിക്കണമെങ്കിൽ അതിന് നിങ്ങൾ തീർച്ചയായും അദ്ധ്വാനിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഇതുപോലെ തന്നെയാണ് വിവാഹജീവിതവും. ഒരുവന്റെ വിവാഹജീവിതം പൂന്തോട്ടമായും മറ്റൊരുവന്റെ വിവാഹജീവിതം മരുഭൂമിയായും ഇരിക്കുന്നത് നാം ഇന്നു കാണുന്നുണ്ടല്ലോ, മനോഹരമായ പൂന്തോട്ടമായി ഇരിക്കുന്ന തോട്ടത്തിൽ (കുടുംബത്തിൽ)  ഭർത്താവും, ഭാര്യയും ചേർന്ന് നിശ്ചയമായും അദ്ധ്വാനിച്ച് വളർത്തി. ഉണർന്നിരുന്ന് ജാഗ്രതയോടെ തോട്ടത്തെ സംരക്ഷിക്കണം. മറിച്ച് നിങ്ങളുടെ വിവാഹ ബന്ധം മരുഭൂമിയായി മാറാൻ നിങ്ങളെന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത്? അതിനായി നിങ്ങൾ ഭാര്യാഭർത്താക്കന്മാർ തമ്മിൽ ശബ്ദമുയർത്തി വഴക്കുണ്ടാക്കണമെന്നൊന്നുമില്ല. നിങ്ങൾ ഒന്നും ചെയ്യാതിരുന്നാൽ തന്നെയും നിങ്ങളുടെ കുടുംബബന്ധം മരുഭൂമിയായി മാറും! സദൃശവാക്യങ്ങളിൽ നാം കണ്ട ആ മനുഷ്യൻ, മുള്ളും പറക്കാരയും മറ്റും തന്റെ തോട്ടത്തിൽ വിതച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നില്ല. പകരം, അവൻ ഒന്നും ചെയ്യാതെ ഉറങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. പിന്നെ അവൻ എഴുന്നേറ് നോക്കിയപ്പോൾ തന്റെ തോട്ടം മുഴുവൻ മുള്ള് പടർന്ന്, കൻമതിൽ ഇടിഞ്ഞ് …പാഴായിക്കിടക്കുന്നു.

ആ മനുഷ്യൻ “ഇനിയും കുറെകൂടെ ഉറങ്ങാം…. കുറേക്കൂടെ നി കുറെക്കൂടെ കൈകെട്ടിക്കിടക്ക്” എന്ന് പറയുന്നത് കണ്ടില്ലേ? ഇതുപോലെ നാം ഒന്നും ചെയ്യാതെ, അലസരായിരിക്കുമ്പോൾ കുടുംബത്തിൽ കുറേശ്ശെ കുറേശ്ശെ മുള്ളും പറക്കാരയും മുളയ്ക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു. അതേ, ഒരു രാത്രികൊണ്ട് നിങ്ങളുടെ കുടുംബജീവിതം പൊടുന്നനെ മരുഭൂമിയായി മാറുന്നില്ല. തുടക്കത്തിൽ ചില മാസങ്ങളോളം വിവാഹബന്ധം നന്നായിരിക്കുന്നതു നിങ്ങൾ കാണുന്നു. അപ്പോൾ “എല്ലാം നന്നായിട്ടാണല്ലോ ഇരിക്കുന്നത്” എന്ന് നിങ്ങൾ ആത്മഗതം ചെയ്ത് തോട്ടത്തെ ശ്രദ്ധിക്കാതെ അലസമായിരിക്കുന്നു. അപ്പോഴാണ് നിങ്ങളുടെ ഭാര്യാഭർതൃ ബന്ധത്തിൽ ദാരിദ്ര്യം വഴിപോക്കനെപ്പോലെ ഉള്ളിൽ നുഴഞ്ഞുകയറി.. പിന്നെ ആയുധമണിഞ്ഞ തസ്കരനായി മാറി സൗഭാഗ്യബന്ധങ്ങളെ കവർന്നുകളയുന്നത്!! ഈ കാര്യങ്ങൾ സാത്താൻ ഉടനടി ചെയില്ല. അവൻ മെല്ലെ വന്നാലും നിശ്ചയമായും ഉള്ളിൽ പ്രവേശിക്കും. എന്നാൽ അവൻ ഒരിക്കൽ ഉള്ളിൽ വന്നാൽ ആയുധമണിഞ്ഞ തസ്കരനായ് മാറി നിങ്ങളുടെ കുടുംബബന്ധത്തിന്റെ വസന്തത്തെ മോഷ്ടിക്കയും, കൊല്ലുകയും, മുടിക്കുകയും ചെയ്യും.

അതിനാൽ നാം തോട്ടത്തെ പരിപോഷിപ്പിക്കുകയും നല്ല ബന്ധത്തെ സൂക്ഷിക്കയും ചെയ്യുന്നത് എപ്പോൾ അവഗണിക്കുന്നുവോ അപ്പോൾ ആ തോട്ടം മരുഭൂമിയായി മാറും. സാത്താൻ ആ തോട്ടത്തിൽ പ്രവേശിക്കാതെ സൂക്ഷിക്കുന്നതിനായിട്ടാണ് ദൈവമായ കർത്താവ് മനുഷ്യനെ ആ തോട്ടത്തിൽ ആക്കിവെച്ചത്. എന്നാൽ സാത്താൻ ഉള്ളിൽ പ്രവേശിച്ചു. അതിനുശേഷം എന്തുസംഭവിച്ചുവെന്നു നമുക്കറിയാം..!! ഒരു പൂന്തോട്ടം എങ്ങനെ മരുഭൂമിയായി മാറിയെന്നാണ് ഉല്പത്തി മൂന്നാം അധ്യായം നമ്മോട് പറയുന്നത്, ആദാം ഹവ്വമാരുടെ മനോഹരമായ ബന്ധം എങ്ങനെ പാഴും ശൂന്യവുമായിത്തീർന്നു?

പൂന്തോട്ടമായ കുടുംബബന്ധം മരുഭൂമിയായി മാറുന്നതിനുള്ള ആദ്യപങ്ക് ഭാര്യയ്ക്കാണ്. അതേ, വഴങ്ങാത്ത മാത്സര്യത്തിന്റെ ആത്മാവിനെ സാത്താനിൽനിന്നും ഹവ്വാ സ്വീകരിച്ചുവല്ലോ!! എന്നാൽ ഇതേ ഭാര്യയ്ക്കു തന്നെ ഈ മരുഭൂമിയെ ഒരു പൂന്തോട്ടമായി മാറ്റുവാനും കഴിയും.!!

തോട്ടം മരുഭൂമിപോലെയായിത്തീർന്നതിന്റെ ആദ്യ കാരണം ഉൽപത്തി 3:6ൽ നാം കാണുന്നു. മനുഷ്യ വർഗ്ഗത്തിന്റെ ഭാവിഭാഗധേയം നിർണ്ണയിച്ച ഒരു സുപ്രധാനതീരുമാനം അവിടെ ഒരു സ്ത്രീകൈക്കൊള്ളുകയാണ്. അവൾ അന്നെടുത്ത ആ തീരുമാനം തന്റെ ഭർത്താവിനോട് ഒരു  ആലോചന പോലും ചോദിക്കാതെയാണു കൈക്കൊണ്ടത്. ഇവിടെയാണ് പാപം പ്രവേശിച്ചത്! ഇവിടെയാണ് മരുഭൂമി തുടങ്ങിയത്. ഭാര്യമാരായ എല്ലാവരും എപ്പോഴും ഈ വസ്തുത മനസ്സിൽ വച്ചിരിക്കണം. പഴം പറിച്ചുതിന്നപ്പോൾ ഹവ്വ സാത്താനിൽനിന്നും സത്യത്തിൽ എന്താണ് സ്വീകരിച്ചതെന്നറിയാമോ? അധികാരത്തിന് കീഴ്പ്പെടാൻ ആഗ്രഹമില്ലാത്ത മാത്സര്യമുള്ള “സാത്താന്റെ ആത്മാവിനെ’ തനിക്കായിട്ട് വാങ്ങുകയാണ് അവൾ ചെയ്തത്.

ഹവ വഞ്ചിക്കപ്പെട്ട സമയത്ത് യഥാർത്ഥത്തിൽ അവൾ തനിയെ ആയിരുന്നില്ല. അവളോടു കൂടെ ആദാമും ഉണ്ടായിരുന്നിരിക്കണം. അതു കൊണ്ടാണല്ലോ “സ്ത്രീ ആ വൃക്ഷ ഫലം തിന്മാൻ നല്ലതെന്ന് കണ്ട് ഫലം പറിച്ചു തിന്നു ഭർത്താവിനും കൊടുത്തു; അവനും തിന്നു!” (ഉൽപ 3:6) എന്ന് നാം വായിക്കുന്നത്. ഈ സാഹചര്യത്തിൽ ദൈവം കുടുംബത്തിന് തലയായി വച്ചിരുന്ന അധികാരത്തെ ഭാര്യ കൈയാളുന്നത് തന്റെ കൺമുമ്പിൽ തന്നെ ആദാം കണ്ടു. ദൈവം തന്നോടു കല്പിച്ച് പ്രകാരം ഹവ്വയോട് “ആ ഫലം പറിക്കരുത്. അത് പാപമാണ്!” എന്ന് വിലക്കിയോ? ഇല്ല. അവൻ തന്റെ ഭാര്യയെ തടഞ്ഞില്ല. അതിനാലാണ് വളരെ ദുഃഖത്തോടെ “നീ നിന്റെ ഭാര്യയുടെ വാക്കു അനുസരിച്ചുവല്ലോ?” എന്ന് ദൈവം ആദാമിനോട് പറഞ്ഞത്. (ഉല്പ.3:17). അതേ, ഇപ്പോഴും അനേക ഭർത്താക്കന്മാർ സാത്താൻ തങ്ങളുടെ ഭാര്യമാരെ സ്വാധീനിച്ച് അവൾ തലയായിരുന്ന് ചെയ്യുന്നകാര്യങ്ങളെ വെറുതെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ഒരു സുപ്രധാനപാഠം ഇവിടെ നമുക്ക് പഠിക്കുവാൻ കഴിയും. ആദിയിൽ ദൈവം കുടുംബത്തിൽ ഭർത്താവിനെ തലയായി നിയമിച്ചു. ശിരസ്സായ ആ അധികാരത്തിനു ഭാര്യ സന്തോഷത്തോടെ കീഴടങ്ങിയിരിക്കുക എന്നതായിരുന്നു ദൈവനിശ്ചയം. അവൾ കീഴടങ്ങിയിരിക്കാതെ സ്വയം ഒരു തീരുമാനം എടുക്കരുത്. ഹവ്വയോ തന്റെ ഭർത്താവിനോട് ഒരു ആലോചന പോലും ചോദിച്ചില്ല.

ആദാം അവളോടുകൂടെ തോട്ടത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും തന്റെ ഭർത്താവിനോട് ചോദിച്ചാലോ എന്ന് ഒന്നു ചിന്തിക്കുക പോലും ചെയ്യാതെ, സാത്താനോട് കൂടിയാലോചിച്ച് അവൾ തന്നെ ഒരു തീരുമാനമെടുത്തു. അതേ, ആദ്യമായി ഇവിടെയാണ് പൂന്തോട്ടമായിരുന്ന അവരുടെ ജീവിതം മരുഭൂമിയായി മാറിത്തുടങ്ങിയത്.

പ്രിയപ്പെട്ട സഹോദരിമാരേ, നിങ്ങളും നിങ്ങളുടെ കുടുംബത്തിൽ ഇന്ന് ഹവ്വയുടെ സ്ഥാനത്ത് വന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അന്ന് ഏദൻ തോട്ടത്തിൽ ഉണ്ടായ കുഴപ്പം നിങ്ങളുടെ കുടുംബത്തിലും സംഭവിക്കും. ഹവ്വ തന്റെ ഹൃദയത്തിൽ സാത്താന്റെ മാത്സര്യമുള്ള ആത്മാവിനെ സ്വീകരിക്കുകയാണു ചെയ്തത്.

ഇതുപോലെ ഒരു ഭാര്യ മാത്സര്യമുള്ള ഒരു ആത്മാവിനധീനപ്പെട്ടാൽ പിന്നെ അവൾ എന്തുചെയ്യുമെന്നറിയാമോ? തനിക്കു ലഭിച്ചു കീഴടങ്ങാത്ത ആത്മാവിനെ തന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങളിലേക്കും പകരും! ഇതാണ് ഉൽപത്തി നാലാം അധ്യായത്തിൽ നാം കാണുന്നത്. ഹവ്വയുടെ മൂത്ത പുത്രനായ കയീൻ അധികാരത്തിന് വിരോധമായി മത്സരിച്ചു. ഈ ആത്മാവ് അവന് എവിടെനിന്നാണ് ലഭിച്ചത്? അല്പം പോലും സംശയിക്കേണ്ട, അവന് തന്റെ അമ്മയിൽ നിന്നുമാണത് ലഭിച്ചത്. ആ ആത്മാവ് അവന്റെയുള്ളിൽ ശക്തിയോടെ പ്രവർത്തിച്ച് സ്വന്ത സഹോദരനെ കൊല്ലുന്നതിലേക്ക് അവനെ നടത്തി.

ഇതു പോലെ കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ പ്രവൃത്തികൾ മൂലം തന്നെക്കുറിച്ചു വെളിച്ചം കിട്ടുന്ന ഒരു മാതാവ് ഇന്നു തന്നെത്താൻ താഴ്ത്തി, തന്റെ ഉള്ളിലുള്ള ആ ദുഷ്ടാത്മാവിനെ ദൈവ മുൻപാകെ ന്യായം വിധിക്കണം! കള്ളൻ മോഷ്ടിക്കാനും, കൊല്ലാനും മുടിക്കാനുമാണ് വരുന്നത്. അതേ ഉൽപത്തി നാലാം അധ്യായത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ ഹാബേൽ കൊല്ലപ്പെട്ടു. കയീനും വീട്ടിന് വെളിയിൽ അലഞ്ഞുതിരിയുന്നവനായി മാറി. കണ്ടില്ലേ? പൂന്തോട്ടമായിരുന്ന ആ ഭവനം അല്പ കാലത്തിനുള്ളിൽ മരുഭൂമിയായിത്തീർന്നു!

സഹോദരിമാരേ, നിങ്ങൾ തന്നെ താൻ താഴ്ത്തി കീഴ്പ്പെട്ടിരിക്കുന്ന കാര്യം ലജ്ജാകരമെന്നു കരുതുന്നുവോ? എങ്കിൽ ഈ സമയം യേശു ക്രിസ്തുവിന്റെ നല്ല മാതൃക ആലോചിച്ചുനോക്കുക. താഴ്മയുള്ള, കീഴ്പ്പെട്ടിരിക്കുന്ന, ആത്മാവുണ്ടായിരുന്നതു കൊണ്ടാണ് യേശു മാത്സര്യത്തിന്റെ ആത്മാവുള്ള സാത്താന്റെ മേൽ പൂർണ്ണജയം പ്രാപിച്ചത്.

അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ ഏതു ആത്മാവാണ് വലിയത്? അതിന്റെ ഉത്തരം ഇപ്പോൾ നിങ്ങൾക്കുതന്നെ അറിയാം. അതിനാൽ സഹോദരിമാരായ നിങ്ങൾക്ക് ആത്മീയജീവിതത്തിൽ അഭിവൃദ്ധിയുള്ള ഭാര്യമാരായി തീരാനാഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിൽ “കീഴ്പ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ആത്മാവിനെ എല്ലാ സാഹചര്യങ്ങളിലും ലഭിപ്പാൻ തക്കവണ്ണം അന്വേഷിക്കുക” തനിക്കു ലഭിച്ചിരിക്കുന്ന അധികാരത്തിന് കീഴടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ആത്മാവ് ക്രിസ്തുവിന്റേതാണ്. അതു കൊണ്ടാണ് 1പത്രോ.3:1ൽ “അതുപോലെതന്നെ (യേശുവേപ്പോലെതന്നെ) ഭാര്യമാരേ, നിങ്ങളുടെ സ്വന്തഭർത്താക്കന്മാർക്ക് കീഴടങ്ങിയിരിപ്പിൻ”(NASB) എന്നുപറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. ഇതുപോലെ കീഴടങ്ങിയിരിക്കുന്നതിൽനിന്നു വലിയ ശക്തി ലഭിക്കും. നിങ്ങളുടെ ഭർത്താക്കന്മാർ തിരുവചനത്തിന് കീഴ്പ്പെടുന്നവരല്ലെങ്കിൽ കൂടി അങ്ങനെയുള്ളവർക്കും എപ്പോഴും കീഴടങ്ങിയിരിക്കാൻ തുടർന്നു പറഞ്ഞിരിക്കുന്നതു ശ്രദ്ധിക്കുക:

ദൈവവചനത്തിനു കീഴടങ്ങാത്ത ദൈവവചനം ഒരുവൻ, സാത്താന്റെ അടിമയും അവന്റെ മകനുമാണ്. ദൈവവചനം അനുസരിക്കാത്തവനാണു നിങ്ങളുടെ ഭർത്താവെങ്കിൽ, ഭയങ്കര സിംഹമായിരിക്കുന്ന സാത്താന്റെ ഒരു മകനായി അയാൾ തീർന്നിരിക്കുന്നു. അവിശ്വാസിയായ ഭർത്താവ്, സാത്താന് സ്വന്തമായ സിംഹക്കുട്ടിയായാണു നിങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ ഇരിക്കുന്നത്. ഗർജ്ജിക്കുന്ന സിംഹത്തിനരികിൽ നിന്നും ഈ സിംഹക്കുട്ടിയെ ആർക്കാണ് വേർപെടുത്താൻ കഴിയുക? അങ്ങനെ വേർപെടുത്തി ആ സിംഹക്കുട്ടിയെ ദൈവരാജ്യത്തിൽ കൊണ്ടുവന്ന് അതിലെ അംഗമാക്കുവാൻ ആർക്കു കഴിയും. അതേ, അടങ്ങികീഴ്പ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഒരു ഭാര്യയ്ക്കാണ് ഇതിനുള്ള ശക്തിയുള്ളത്. ആ ശക്തി എങ്ങിനെയുള്ളതാണെന്നറിയാമോ? ഉപദേശത്തിന്റെതായ ഒരു വാക്കു പോലും ഉരിയാടാതെ തന്റെ ഭർത്താവിന് രക്ഷ നേടിക്കൊടുക്കുവാൻ ഒരുവളെ പ്രാപ്തയാക്കുന്നതാണ് ആ ശക്തി! ഗർജ്ജിക്കുന്ന ഭയങ്കരസിംഹത്തിൽ നിന്ന് തന്റെ ഭർത്താവിനെ ഇവൾ രക്ഷിക്കുന്നു!!

“സ്ത്രീകളിൽ ജ്ഞാനമുള്ളവൾ തന്റെ വീടു പണിയുന്നു; ഭോഷത്തമുള്ളവളോ അതു സ്വന്തകൈകളാൽ പൊളിച്ചുകളയുന്നു” (സദൃശവാക്യങ്ങൾ 14:1). ഈ വചനത്തിൽ പുരുഷന്മാരിൽ ജ്ഞാനമുള്ളവൻ എന്നല്ല എഴുതിയിരിക്കുന്നത്. കാരണം, ഒരു സ്ത്രീയ്ക്ക് കീഴടക്കത്തിന്റെ ആത്മാവുണ്ടോ ഇല്ലയോ എന്നതിനെ ആശ്രയിച്ചാണ് വീട് പണിയപ്പെടുന്നത്.

വീട്ടിൽ ദൈവത്തിന്റെ പ്രതിനിധിയായുള്ള തന്റെ ഭർത്താവിന്റെ അധികാരത്തിനു വിരോധമായിട്ടൊരു സ്ത്രീ മാത്സര്യആത്മാവുള്ളവളായിരുന്നാൽ അവൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ തന്റെ വീടു സ്വന്ത കൈകളാൽ പൊളിച്ചുകളയുന്നവളാണ്. ഇതു പോലുള്ള ഒരുവളെ “ഭോഷത്തമുള്ളവളെന്നോ അല്ലെങ്കിൽ ഭ്രാന്തുബാധിച്ചവളെന്നോ” പറയുന്നതിൽ യാതൊരു തെറ്റുമില്ലതന്നെ! എന്തു കൊണ്ടെന്നാൽ ഇവൾ തന്റെ വീടിന്റെ ജനലും, ചുവരുകളും, എല്ലാം ഒരു ഭ്രാന്തിയെപ്പോലെ ഇടിച്ചു പൊളിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു! ഇനി എന്ത് സംഭവിക്കും? പൂന്തോട്ടം വളരെ വേഗം തന്നെ മരുഭൂമിയായി മാറും. “ദൈവം യോജിപ്പിച്ചതിനെ വേർപിരിക്കുന്ന കൊടിയവഞ്ചന ഇങ്ങനെയാണ് സാത്താൻ ഒരു കുടുംബത്തിൽ ആരംഭിക്കുന്നത്.

ജീവവൃക്ഷത്തിന്റെ തണലിൽ ഒരു ഭവനം

തോട്ടത്തെ നശിപ്പിക്കുന്ന തെറ്റായമ നോഭാവങ്ങളെക്കുറിച്ച് നാം കഴിഞ്ഞ ലക്കത്തിൽ ചിന്തിക്കുകയായിരുന്നല്ലോ.

ആദാമിന്റെ “കുറ്റം ചുമത്തുന്ന ആത്മാവ്” ഏദൻ പൂന്തോട്ടത്തെ “മരുഭൂമിയായി” മാറ്റിക്കളഞ്ഞു. എന്നാൽ ഇന്ന് “തന്നെത്താൻ ന്യായം വിധിക്കുന്ന” ക്രിസ്തുവിന്റെ ആത്മാവിന് മരുഭൂമിയെ വീണ്ടും പൂന്തോട്ടമായി മാറ്റുവാൻ കഴിയും.

കുടുംബം മരുഭൂമിയായി മാറ്റുന്നതിന് അന്യോന്യം കുറ്റം ചുമത്തുക എന്ന തന്റെ ആത്മാവിനെ അവരുടെ ഇടയിൽ കൊണ്ടു വരികയാണു സാത്താൻ അടുത്തതായി ചെയ്യുന്നത്. ഉൽപത്തി 3:11ൽ ദൈവം ആദാമിനോട് “തിന്നരുതെന്നു ഞാൻ നിന്നോടു കല്പിച്ച വൃക്ഷഫലം നീ തിന്നുവോ?” എന്ന് ചോദിച്ചു. ഈ ചോദ്യത്തിനു സത്യസന്ധമായ ഒരുത്തരമേ ഉള്ളൂ. അത് എന്തെന്നാൽ “അതേ ദൈവമേ ഞാനത് തിന്നു…. അതിനാൽ അനുതപിക്കുന്നു. ഇത്രമാത്രമേയുള്ളൂ. ഈ വിധത്തിൽ തന്റെ തെറ്റിനെ അംഗീകരിക്കുന്നതിനു പകരം ആദാം തന്റെ ഭാര്യയായ ഹവ്വയ്ക്കു നേരേ കുറ്റപ്പെടുത്തലിന്റെ വിരൽ ചൂണ്ടുകയാണ്.

 ഓരോരുത്തരും തന്റെ ചൂണ്ടുവിരലുയർത്തി ആരെയെങ്കിലും കുറ്റം ചുമത്തുന്ന കാഴ്ചയല്ലേ ഇന്ന് ഭൂലോകം മുഴുവനും വ്യാപകമായിക്കാണുന്നത്? അതായത് “എല്ലാം നിന്റെ കുറ്റമാണ്” എന്ന് പ്രതിഫലിക്കുന്നവിധമുള്ള പ്രവൃത്തികൾ കീഴടങ്ങിയിരിക്കാത്ത മാത്സര്യമുള്ള ആത്മാവിനു ശേഷം “കുറ്റം ചുമത്തുന്ന ആത്മാവ്” ഇത് എങ്ങനെ ഒരു കുടുംബത്തെ മരുഭൂമിയായി മാറ്റുന്നു എന്ന് തുടർന്നു നോക്കാം.

ആദാം തന്റെ ചുണ്ടുവിരൽ നീട്ടി “നീ തന്നിട്ടുള്ള സ്ത്രീ! എന്നുപറഞ്ഞ് ഹവ്വയെ കുറ്റം ചുമത്തി. ഒരു വീട്ടിലെ പുരുഷൻ ദൈവം തനിക്ക് നിയമിച്ചിട്ടുള്ള തലയായ അധികാരത്തെ ദുർവിനിയോഗം ചെയ്യുന്നത് വളരെ സാധാരണമാണ്. തലയായി വച്ചിരിക്കുന്ന തന്റെ അധികാരത്തിൽ പുരുഷൻ എപ്പോഴും തന്റെ ഭാര്യയാണ് തെറ്റ് ചെയ്യുന്നവൾ എന്നും, താനോ ഒരു തെറ്റും ചെയ്യുന്നില്ലെന്നും ചിന്തിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഇതു പോലുള്ള അനേക പുരുഷന്മാർ കുടുംബങ്ങളിൽ ഇന്നുണ്ട്.

അതുകൊണ്ടാണ് തന്റെ ഭാര്യയോട് ജീവിതത്തിൽ ഒരു പ്രാവശ്യം പോലും ക്ഷമ ചോദിക്കാത്ത പുരുഷന്മാരുള്ളത്. ഈ ലോകത്ത് ഒരു പ്രാവശ്യം പോലും ക്ഷമ ചോദിക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ലാത്ത ആളാരാണ്? അത് ദൈവം ഒരു വൻ മാത്രമാണ്. അതുകൊണ്ട് ജീവിതത്തിൽ ഒരു പ്രാവശ്യം പോലും ക്ഷമ ചോദിക്കാത്തഭർത്താവ് ദൈവത്തിന് സമമായാണു ചിന്തിക്കുന്നത്. “വേറെ ആരോ തെറ്റു ചെയ്തിരിക്കുന്നു” എന്നാണ് എപ്പോഴും ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ മനോഭാവം.

ഭർത്താവ്, ഭാര്യയിലോ കുട്ടികളിലോ മാത്രം കുറ്റം കാണുന്നു. പൂന്തോട്ടമായിരുന്ന കുടുംബം മരുഭൂമിയായി മാറുവാൻ മറ്റെന്താണു വേണ്ടത് ഭാര്യയുടെ മാത്സര്യമുള്ള ആത്മാവിനെപ്പോലെ തന്നെ കുറ്റം ചുമത്തുന്ന ആത്മാവുള്ളവനാണു ഭർത്താവെന്ന നിങ്ങളെങ്കിൽ, കുടുംബബന്ധത്തെ ശിഥിലീകരിക്കുന്ന മുള്ളുകളും, പറക്കാരയും നിങ്ങൾത്തന്നെ വിതയ്ക്കുകയാണ്. യേശുവിനെ അല്പം കൂടി ശ്രദ്ധിച്ചു നോക്കൂ. അവിടുന്ന് ഒരിക്കൽ പോലും മറ്റുള്ളവരുടെ നേരെ വിരൽ ചൂണ്ടിയില്ല. മറ്റുള്ളവരുടെ പാപത്തിനുള്ള ശിക്ഷ അവിടുന്ന് ഏറ്റെടുത്തു. ഒന്നോ രണ്ടോ പേരുടേതല്ല, ലോകത്തിലെ എല്ലാ ജനങ്ങളുടേയും പാപത്തിനുള്ള ശിക്ഷയാണ് അവിടുന്നു ചുമന്നത്. “കുറ്റം തന്റേതല്ലാതിരുന്നിട്ടും അവയെല്ലാം ഏറ്റെടുത്ത ആത്മാവാണ് കാൽവറി കൂശിലെ ആത്മാവ് ഈയൊരു ആത്മാവിനെ നമ്മുടെ കുടുംബങ്ങളിൽ നാം സ്വായത്തമാക്കുകയാണെങ്കിൽ, ആ കുടുംബം നിശ്ചയമായും പൂന്തോട്ടമായി തുടരും.

കുടുംബത്തിലെ ഭർത്താവും ഭാര്യയും തങ്ങളെത്തന്നെ വിധിക്കുന്നവരാണങ്കിൽ “ന്യായവിധി ദൈവഗൃഹത്തിൽ ആരംഭിക്കാൻ സമയമായല്ലോ” (1 പത്രോസ് 4:17) എന്ന വചനം നിങ്ങളുടെ വനത്തിൽ നിറവേറും. അതു നിങ്ങളുടെ ഭവനത്തെ ഒരു ദൈവ ഭവനമാക്കി മാറ്റും.

നിങ്ങൾ സ്വയം വിധിക്കുകയും ഒരു പ്രാവശ്യം പോലും മറ്റുള്ളവർക്കു നേരെ വിരൽ ചൂണ്ടാതിരിക്കുകയും ചെയ്താൽ നിങ്ങളുടെ ഭവനം ദൈവ ഭവനമായി മാറും. സംശയമില്ല.

അതേ, നിങ്ങൾ ആദാമിനെപ്പോലെ വിരൽ ചൂണ്ടാതെ “ദൈവമേ, ഈ സാഹചര്യത്തിൽ നിശ്ചയമായും എന്നിൽ എന്തെങ്കിലും കുറ്റം കാണും. എന്തെന്നാൽ, ഞാൻ ദൈവമല്ല! ഞാൻ ഇപ്പോഴും യേശുവേപ്പോലെയായിട്ടില്ല. എന്റെ ജീവിതപങ്കാളിയുടെ പക്ഷത്ത 99% തെറ്റും എന്റെ ഭാഗത്ത് ഒരു ശതമാനം മാത്രം തെറ്റും ഉണ്ടായിരുന്നക്കാം. എന്നാലും ആ ഒരു ശതമാനം തെറ്റിനെ കാണുവാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ” എന്ന് തന്നെത്താൻ വിധിക്കുന്നവരാണ് ദൈവമുമ്പാകെ ജീവിക്കുന്നവർ “സ്നേഹം പാപങ്ങളുടെ ബഹുത്വത്തെ മറയ്ക്കുന്നു” എന്ന് വചനം പറയുന്നു. എന്നാൽ പലപ്പോഴും ഭാര്യാ ഭർത്താക്കന്മാർക്കിടയിൽ പ്രശ്നം ഉണ്ടാകുമ്പോൾ ഒരു പാപം പോലും മറയ്ക്കുവാൻ കഴിയുന്നില്ല. പിന്നെ എങ്ങനെയാണ് ഇവർ പാപങ്ങളുടെ ബഹുത്വത്തെ മറയ്ക്കുന്നത്? ഇതിൽ നിന്നും ഇവരുടെ അന്യോന്യമുള്ള സ്നേഹം എത്രമാത്രമുണ്ടെന്ന് നമുക്ക് കാണാൻ കഴിയും. ഒരു പക്ഷേ ഇവർ പരസ്യമായി കുറ്റപ്പെടുത്തിയില്ലെന്നിരിക്കാം. എന്നാൽ ഇവരുടെ ഹൃദയത്തിൽ കുറ്റം ചുമത്തുന്നൊരു ആത്മാവിനെ ഒളിപ്പിച്ചുവയ്ക്കുവാൻ കഴിയും ഇതുപോലുള്ളവർ തങ്ങളുടെ ഭർത്താവിനോ ഭാര്യയ്ക്കോ എതിരായുള്ള “കടച്ചീട്ടിനെ” തങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ അടക്കിവച്ചു കൊണ്ടേയിരിക്കും. ഏതെങ്കിലും പ്രകോപനം വരുമ്പോൾ കഴിഞ്ഞ ഏകദേശം രണ്ടു മാസമായി മറച്ചു വെച്ചിരുന്ന കടച്ചീട്ടുകള എടുത്ത് ഭർത്താവിനോ ഭാര്യക്കോ എതിരായി ഉപയോഗിക്കും! നിങ്ങളുടെ പൂന്തോട്ടമായിരുന്ന ഭവനം മരുഭൂമിയായി മാറാൻ ഇതു പോരേ? നമുക്ക് ജാഗ്രതയുള്ളവരായിരിക്കാം.

3. നാവിന്റെ ചൂട് കുടുംബമാകുന്ന പൂന്തോട്ടത്തെ പാടേ ഉണക്കും.

പ്രധാനമായും, ഭാര്യ തന്റെ നാവിനെ ശ്രദ്ധിച്ചാൽ, അവരുടെ കുടുംബം പൂന്തോട്ടമായി മാറും. നിങ്ങളുടെ ഭവനം മരുഭൂമിയായി മാറുവാനുള്ള കാരണം സദൃശവാക്യങ്ങൾ 21:9ൽ കാണാം. “ശണ്ഠയും ദുശ്ശീലവുമുള്ള സ്ത്രീയോടുകൂടെ പാർക്കുന്നതിലും നിർജ്ജനപ്രദേശത്തു പോയി പാർക്കുന്നതു നല്ലത്”.

എപ്പോൾ നോക്കിയാലും ശണ്ഠയുള്ള ഒരു ഭവനം മരുഭൂമിയെക്കാളും മോശമായതാണെന്നല്ലേ വചനം പറയുന്നത്? വീണ്ടും പെരുമഴയുള്ള ദിവസത്തിൽ ഇടവിടാത്ത ചോർച്ചയും കലഹക്കാരിയായ സ്ത്രീയും ഒരുപോലെ. അവളെ ഒതുക്കുവാൻ നോക്കുന്നവൻ കാറ്റിനെ ഒതുക്കുവാൻ നോക്കുന്നു; അവന്റെ വലങ്കൈകൊണ്ട് എണ്ണയെ പിടിക്കുവാൻ പോകുന്നു” എന്നും കാണുന്നു. (സദൃശവാക്യങ്ങൾ 27:15,16).

 എപ്പോഴും ചിലച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഭാര്യ നല്ല മഴയുള്ളപ്പോൾ കരയിൽ നിന്നും ഒഴുകുന്ന മഴത്തുള്ളിക്ക് സമമാണ്. വീട്ടിൽ കിടക്കുന്നവരുടെ മേൽ ഈ മഴത്തുള്ളി തുളളി…. തുള്ളിയായി വീണു കൊണ്ടിരുന്നാൽ അവർക്ക് എങ്ങനെ സമാധാനമായിട്ട് ഉറങ്ങാൻ കഴിയും? ഇതുപോലെതന്നെയാണ് എപ്പോഴും ശണ്ഠയിടുന്ന സ്ത്രീയും. ഒരു മനുഷ്യന് കാറ്റിനെ ഒതുക്കുവാൻ എങ്ങനെ കഴിയാതിരിക്കുന്നുവോ അതുപോലെയാണ് ഇത്തരം സ്ത്രീയെ ഒതുക്കുന്നതിനു ശ്രമിക്കുന്നതും.

സ്ത്രീകളെപ്പറ്റി ഇങ്ങനെയെല്ലാം സദ്യശവാക്യങ്ങളിൽ എന്തുകൊണ്ടാണു പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്? കാരണം, സ്ത്രീകൾക്ക് ഈ മേഖലയിൽ വലിയ പരീക്ഷയുണ്ടാകാം. ദൈവവചനത്തിനു കീഴടങ്ങി ജീവിക്കുന്ന സ്ത്രീകൾ ഈ പ്രത്യേക ഭാഗം വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ കൈക്കൊള്ളേണ്ടതുണ്ട്. നാവിന്റെ ശാന്തത ജീവവൃക്ഷം; അതിന്റെ വക്രതയോ മനോവ്യസനം’ (സദൃ. 15:4). ജീവവൃക്ഷം നട്ടിട്ടുള്ള ഫലം കായ്ക്കുന്ന പൂന്തോട്ടമായി നിങ്ങളുടെ ഭവനം മാറുമോ? അതോ വിജനമായ മരുഭൂമിയായിതീരുമോ? ഇതു നിർണയിക്കുന്നത് നിങ്ങളുടെ നാവാണെന്നു ദൈവവചനം വളരെ വ്യക്തമായി പറയുന്നു.

അതെ കോപത്തോടെയുള്ള വാക്കുകളും,  കുറ്റം ചുമത്തുന്ന വാക്കുകളും ഉഷ്ണക്കാറ്റു പോലെയാണ്. ഇതു തോട്ടത്തിലെ വസന്തത്തെ പാടേ ഉണക്കിക്കളയും. ഇന്ന് ഇങ്ങനെയാണ് പലരും പരിജ്ഞാനമില്ലാതെ സ്വന്ത കുടുംബത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നത്. ഇതിന് വിപരീതമായി അതേ വാക്യത്തിൽ (സദൃ.15:4ൽ) ജീവവൃക്ഷത്തെ ഉരുവാക്കുന്ന ശാന്തതയുള്ള നാവിനെപ്പറ്റി പറയുന്നു. ശാന്തതയുള്ള നാവുള്ളവർ തങ്ങളുടെ വാക്കുകളാൽ മറ്റുള്ളവർക്ക് സുഖം കൊടുക്കുന്നവരാണ്. ദൈവം ഏദൻതോട്ടത്തിൽ “സുഖം കൊടുക്കുന്ന ജീവവൃക്ഷത്തെയും വച്ചിരുന്നു. ഇതു പോലെ തന്നെയായിരിക്കണം ഭാര്യാഭർത്താക്കന്മാർ തമ്മിലുള്ള ബന്ധവും. ഇവരിരുവരും ചേർന്ന് തങ്ങളുടെ കുടുംബമാകുന്ന തോട്ടത്തിന്റെ നടുവിൽ ജീവവൃക്ഷത്തെ നില നിർത്തേണ്ട കാര്യം അന്വേഷിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. അതായത് ഇരുവർക്കും ശാന്തതയുള്ള സൗഖ്യദായകമായ ആരോഗ്യമുള്ള നാവ് ഉണ്ടായിരിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

ഇതു അല്പം ധ്യാനിച്ചു നോക്കുക: നിങ്ങളുടെ ഭവനത്തിൽ ആരെങ്കിലും ഒരാൾ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ മറ്റുള്ളവർക്ക് മുറിവുണ്ടാക്കിയിരിക്കാം. ഈ സമയം നിങ്ങൾ എന്ത് ചെയ്യാൻ പോകുന്നു? നിങ്ങളുടെ നാവിനെ ജീവവൃക്ഷത്തിനനുസരണമായി ഉപയോഗിക്കുവാൻ പോകുന്നുവോ? അതോ നിങ്ങളും നിങ്ങളുടെ ജീവിതപങ്കാളി പറഞ്ഞപോലെതന്നെ അതേ കടുത്ത മുറിപ്പെടുത്തുന്ന വാക്കുകൾ പറയുവാൻ തുനിയുമോ? അങ്ങനെയെങ്കിൽ നിങ്ങളുടെ ഭവനം ജീവവൃക്ഷമുള്ള പൂന്തോട്ടമായി ഒരിക്കലും മാറുകയില്ല. ശാന്തതയുള്ള നാവുതന്നെയാണ് ജീവവൃക്ഷം.

ഇതിന് വിപരീതമായി നാവിനു കടിഞ്ഞാണിടാതെ അതിനെ വക്രതയുള്ള നാവായി നിങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുകയുണെങ്കിൽ അതു മനോവ്യസനം ഉണ്ടാക്കും. നിങ്ങളുടെ വക്രതയുള്ള നാവ് തോട്ടത്തിൽ മുളച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ജീവൻ തരുന്ന പൂക്കളും, ഇളംതണ്ടുകളും പൂമൊട്ടുകളുമെല്ലാം കശക്കിതാറുമാറാക്കി നശിപ്പിക്കും.

 നാവിനെപ്പറ്റിയുള്ള വചനങ്ങൾ ഭാര്യ മാത്രമല്ല, ഭർത്താവും തനിക്കുവേണ്ടിയുള്ളതാണെന്ന വിധത്തിൽ സ്വീകരിക്കണം. എന്തെന്നാൽ കൊലോസ്യർ 3:19ൽ “ഭർത്താക്കന്മാരേ, നിങ്ങളുടെ ഭാര്യമാരെ സ്നേഹിക്കുവിൻ; അവരോടു കയ്പ്പായിരിക്കുകയുമരുത്”. എന്ന് നാം വായിക്കുന്നു. ഈ വചനം ഭർത്താക്കന്മാർ കയ്പ്പായി സംസാരിക്കുന്നതിനെപ്പറ്റി മാത്രമല്ല പറയുന്നത്. ഹൃദയത്തിൽ കയ്പ്പുസൂക്ഷിക്കുന്നതിനെതിരെയും ഈ വചനം മുന്നറിയിപ്പുനൽകുന്നു. ഒരു വാക്കും തെറ്റായി സംസാരിക്കാതെ തന്നെ “കയ്പ്പുള്ള ആത്മാവ്” ഉള്ളവരായിട്ട് ഇരിക്കുവാൻ കഴിയും. ഇതുതന്നെയാണ് എബ്രായർ 12:15ൽ “കയ്പുള്ള വേര്” എന്ന് പറയുന്നത്. ഈ കയ്പ് നിങ്ങളുടെ അധരങ്ങളിൽ ഫലമായി ഇനിയും വന്നിട്ടില്ലെന്നേയുള്ളൂ. കാരണം ഈ കയ്പ്പ് നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിൽ വേരായിട്ട് മുളച്ചതേയുള്ളു. നിങ്ങളുടെ ഭാര്യ എപ്പോഴോ ചെയ്ത, അല്ലെങ്കിൽ പറഞ്ഞ, കാര്യങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിൽ കയ്പ്പ് ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കാനിടയുണ്ട്. അല്ലെങ്കിൽ, “ഇവൾ എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇപ്പോഴും തന്റെ മാതാപിതാക്കന്മാരോട് പറ്റിച്ചേർന്നിരിക്കുന്നത്?” എന്നൊരു ചെറിയ കയ്പ്പുള്ള ചിന്ത നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ തോന്നിയിരിക്കാം. നിങ്ങൾ ഇതേപ്പറ്റി ഒന്നും മിണ്ടിയിട്ടില്ല. ശരി തന്നെ. കാരണം, വീട്ടിൽ തർക്കവും ശണ്ഠയും ഉണ്ടാകരുതല്ലോ എന്ന ചിന്ത നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ ഉണ്ടായിരിക്കാം. എന്നാൽ കയ്പ്പുള്ള വേര് നിങ്ങളുടെ ഹ്യദയത്തിൽ മുളച്ചുവല്ലോ! ഈ വേര് അങ്ങനെതന്നെ ഇരിക്കുമെന്ന് കരുതുന്നുവോ? നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിച്ചില്ലെങ്കിൽ പോലും ഈ വേരിന് സാത്താൻ വെള്ളമൊഴിച്ച് അതിനെ വളർത്തും. കയ്പ്പുള്ള വേരിനെ നശിപ്പിക്കുവാൻ നിങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ, പെട്ടെന്ന് ഒരു നാൾ കയ്പ്പുള്ള വാക്കുകളോ, അല്ല പ്രവൃത്തികളോ നിങ്ങളുടെ പക്ഷത്തുനിന്നു വെളിപ്പെടും ഫലം നിങ്ങളുടെ പൂന്തോട്ടത്തിൽ മുള്ളും പറക്കാരയും മുളച്ചിരിക്കുന്നതു കാണാം. അത്രതന്നെ !.

തോട്ടത്തെ സംരക്ഷിക്കാനല്ലേ ദൈവം മനുഷ്യനെ സൃഷ്ടിച്ചത്. ഭാര്യാഭർത്താക്കന്മാരായ നാം മുൻപ് കണ്ട മാത്സര്യമുള്ള ആത്മാവിൽ നിന്നും കുറ്റം ചുമത്തുന്ന ആത്മാവിൽനിന്നും, കയ്പിന്റെ ആത്മാവിൽ നിന്നും നമ്മുടെ ഹൃദയത്തെ സംരക്ഷിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഇവയെല്ലാം ഹൃദയത്തിൽ മുളയ്ക്കുമ്പോൾ തന്നെ അത് പിഴുതെറിഞ്ഞുകളയുകയാണെങ്കിൽ നിങ്ങളുടെ വിവാഹജീവിതം പൂന്തോട്ടമായി തളിരിടും.

 4. എന്റെ കുടുംബം മരുഭൂമിയായി മാറിയല്ലോ എന്ന് ദുഃഖിക്കുന്നവർക്ക് ദൈവം നൽകുന്ന വാഗ്ദാനം.

നിങ്ങളുടെ വിവാഹജീവിതം വളരെ തകർന്ന നിലയിലെത്തിയതായി നിങ്ങൾക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്നുവോ? ഇവിടെ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന പുതിയ ജീവനുള്ള സത്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള അജ്ഞതമൂലം നിങ്ങളുടെ തോട്ടത്തിൽ മുഴുവനും മുള്ളും പറക്കാരയും വളർന്നിരിക്കുന്നുവോ? ഇങ്ങനെയുള്ളവർക്കു വേണ്ടി ദൈവവചനത്തിൽ നിന്നും രണ്ട് വാഗ്ദാനങ്ങൾ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കാം. ആദ്യമായി യെശയ്യാ 51:3ൽ “യഹോവ സീയോനെ ആശ്വസിപ്പിക്കുന്നു; അവൻ അതിന്റെ സകല ശൂന്യസ്ഥലങ്ങളെയും ആശ്വസിപ്പിച്ചു. അതിന്റെ മരുഭൂമിയെ ഏദെനെപ്പോലെയും അതിന്റെ നിർജ്ജനപ്രദേശത്തെ യഹോവയുടെ തോട്ടത്തെപ്പോലെയും ആക്കുന്നു” എന്ന ഈ മനോഹരമായ വാഗ്ദാനത്തെ നിങ്ങൾ മുറുകിപ്പിടിച്ചുകൊൾവിൻ.

ഈ വചനം ദൈവമുമ്പാകെ വച്ച് “ദൈവമേ! മരുഭൂമിയെ ഏദെനെപ്പോലാക്കുമെന്ന് അങ്ങ് വാഗ്ദാനം ചെയ്തിരിക്കുന്നുവല്ലോ…ഈ വചനപ്രകാരം എന്റെ ജീവിതത്തിൽ മുള്ളും പറക്കാരയും മുളച്ചിരിക്കുന്ന മരുഭൂമിയെ ആശ്ചര്യകരമായ യഹോവയുടെ തോട്ടം പോലെയും, ഏദൻ തോട്ടത്തെപ്പോലെയും മാറ്റേണമേ!” എന്ന് നിങ്ങൾ ആത്മാർത്ഥമായും യാചിക്കുക. ഇതുവരെ നിങ്ങൾ ഈ വിധത്തിൽ ദൈവത്തോട് യാചിച്ചിട്ടില്ല. “ഇപ്പോൾ യാചിക്കുക. നിങ്ങൾക്ക് നിശ്ചയമായും ലഭിക്കും!”

മറ്റൊരു വാഗ്ദാനം യെഹെസ്കേൽ 36:34-36 വചനങ്ങളിലാണ്. “വഴിപോകുന്ന ഏവരുടെയും കാഴ്ച്ചയ്ക്ക ശൂന്യമായിക്കിടന്നിരുന്ന പ്രദേശത്തു കൃഷി നടക്കും. ശൂന്യമായിക്കിടന്നിരുന്ന ദേശം ഏദെൻതോട്ടം പോലെയായിത്തീർന്നുവല്ലോ; പാഴും ശൂന്യവുമായി ഇടിഞ്ഞുകിടന്നിരുന്ന പട്ടണങ്ങൾ ഉറപ്പും നിവാസികളും ഉള്ളവ ആയി തിർന്നുവല്ലോ. ഈ തോട്ടം കൂടുതൽ ഗുരുതരാവസ്ഥയിലായ വിവാഹജീവിതത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്! കാരണം വഴിപോകുന്ന  ഏതൊരാൾക്കും ഇവരുടെ കുടുംബജീവിതം സമാധാനമില്ലാത്ത പ്രശ്ന ജീവിതമാണെന്നു കാണാമായിരുന്നു. ആ അളവിൽ ഈ കുടുംബജീവിതം എല്ലാവരുടെയും കാഴ്ച്ചയിൽത്തന്നെ വളരെ മോശമായ ഒന്നായിരുന്നു. എന്നാൽ ഇപ്രകാരം മോശമായ കുടുംബത്തെപ്പോലും (തോട്ടത്തെ) ദൈവത്തിന് വീണ്ടെടുത്ത് നന്നാക്കുവാൻ കഴിയും!! ഇപ്പോൾ ഈയൊരു വാഗ്ദാനം കൂടി നിങ്ങൾക്ക് മുറുകെപ്പിടിക്കുവാൻ കഴിയുമോ? അങ്ങനെയാണങ്കിൽ നിങ്ങൾ ദൈവത്തെ നോക്കി,

“ദൈവമേ! നീ വാഗ്ദാനം ചെയ്തിരിക്കുന്ന പ്രകാരം എന്റെ കുടുംബ ജീവിതത്തെക്കൂടിഏദൻതോട്ടത്തെ പോലെ ആക്കി തിർക്കണമേ” എന്ന് യാചിക്കുക… നിശ്ചയമായും ലഭിക്കും.

മരുഭൂമി മലർവാടിയാകുന്നതെങ്ങനെ?…

കുടുംബജീവിതം ഒരു പൂന്തോട്ടത്തിന് സദൃശം. ഈ തോട്ടത്തിൽ തെറ്റിദ്ധാരണയുടെ മുള്ളും പറക്കാ വളർന്നുവന്നാൽ ദൈവത്തോട് തന്റെ വാഗ്ദാനം മുറുകെപിടിച്ച് യാചിക്കുക. അപ്പോൾ കാര്യങ്ങൾ വ്യത്യസമാകും.

5. ദൈവത്തിനു തന്റെ പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ നമ്മിൽ പകർന്ന് നമ്മുടെ കുടുംബജീവത്തെ വീണ്ടും പൂന്തോട്ടമാക്കുവാൻ കഴിയും.

ദൈവത്തിന്റെ തോട്ടം എങ്ങനെ മരുഭൂമിയായി മാറുമെന്നാണു നമ്മൾ ഇതു വരെ കണ്ടത്. എന്നാലിപ്പോൾ, ഒരു മരുഭൂമി എങ്ങനെ പൂന്തോപ്പായി മാറാൻ കഴിയുമെന്ന് നാം കാണേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. ഈ മഹനീയമായ പ്രക്രിയ നിങ്ങളുടെ കുടുംബജീവിതത്തിൽ ചെയ്യുന്നതിന് നിങ്ങൾക്ക് പുതിയൊരു ഹൃദയത്തെ നൽകി, പുതിയൊരു ആത്മാവിനെ നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിലാക്കി, കല്ലായുള്ള ഹൃദയത്തെ നിങ്ങളുടെ ജഡത്തിൽനിന്നു നീക്കി, മാംസളമായുള്ള ഹൃദയം നിങ്ങൾക്ക് തരും എന്ന് ദൈവം വാഗ്ദാനം ചെയ്തിരിക്കുന്നു. (യെഹെസ്കേൽ 36:26). ‘വിവാഹിർക്കുള്ള ഉപദേശങ്ങൾ’, ‘ശുഭജീവിതത്തിനുള്ള മാർഗ്ഗ നിർദ്ദേശങ്ങൾ’ എന്നൊക്കെയുള്ള പുസ്തകങ്ങൾ വാങ്ങിവായിച്ചാൽ നിങ്ങളുടെ കുടുംബ ജീവിതം പൂന്തോപ്പായിമാറുമെന്ന് ദൈവം പറഞ്ഞിട്ടില്ല. അതേ, പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ സഹായത്താൽ മാത്രമേ അതു സാധ്യമാകൂ. ഉല്പത്തി 2:10ൽ “ഒരു നദി ഏദെനിൽനിന്നു പുറപ്പെട്ടു” എന്ന് വായിക്കുന്നു. ഈ നദിയാണ് ഏദൻ തോട്ടത്തെ എപ്പോഴും പച്ചപ്പോടെ സൂക്ഷിച്ചത്. ഈ നദി പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ നിദർശനം. നമ്മുടെ കുടുംബജീവിതത്തിലും ഈ നദി ഒഴുകേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.

ആരെല്ലാം തങ്ങളുടെ മരുഭൂമിയായ കുടുംബജീവിതം തങ്ങളെക്കൊണ്ടു തന്നെ പൂന്തോപ്പായി മാറ്റുവാൻ കഴിയില്ലെന്നു നിസ്സഹായതയോടെ അംഗീകരിക്കുമോ അങ്ങനെയുള്ളവരാണു പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ സഹായം തേടുന്നത്.

“യഹോവ വീടുപണിയാതിരുന്നാൽ പണിയുന്നവർ വൃഥാ അദ്ധ്വാനിക്കുന്നു;” എന്ന് നാം സങ്കീർത്തനങ്ങളിൽ വായിക്കുന്നതുപോലെ, “യഹോവ തോട്ടത്തെ നന്നാക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ, അതിനായുള്ള നമ്മുടെ അദ്ധ്വാനങ്ങളെല്ലാം വൃഥാ” എന്നു നാം പറയണ്ടിയിരിക്കുന്നു.

അതേ കർത്താവ് തോട്ടത്ത കാക്കാതിരുന്നാൽ, അതിനെ കാക്കുന്നവരുടെ പ്രയത്നമെല്ലാം വൃഥാ! ഇതു വായിക്കുമ്പോൾ “നിങ്ങളുടെ പ്രത്യാശ നഷ്ടപ്പെടുംവിധം ഞങ്ങൾ ആലോചന പറയുന്നതായി കരുതരുതേ. അങ്ങനെ പ്രത്യാശനഷ്ടപ്പെടുത്തുന്ന പ്രക്രിയ സാത്താന്റേതാണ്. അതിനു പകരം നിങ്ങൾ ഇവിടെ കാണുന്നതു നിങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്തിന്മേൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ വാഗ്ദാനങ്ങളാണ്! വിശ്വാസമുള്ളവർക്കെല്ലാം ഈ വാഗ്ദാനങ്ങൾ തങ്ങൾക്കുള്ളതാണെന്ന് ഏറ്റു പറഞ്ഞ് അവയെ സ്വന്തമാക്കുന്നവാൻ കഴിയും!! അതിനാണു ദൈവം നിങ്ങളെ വിളിക്കുന്നത്. അവിടുത്തെ ഈ മനോഭാരത്തെ യെഹെസ്കേൽ 36:3ൽ യഹോവയായ കർത്താവ് ഇങ്ങനെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. “യിസ്രായേൽ ഗൃഹം എന്നോട് അപേക്ഷിച്ചിട്ട് ഞാൻ ഒന്നുകൂടെ ചെയ്യും.” ഇപ്പോൾ നാം ദൈവത്തോട് എന്താണ് അപേക്ഷിക്കേണ്ടത്? നാം അവിടുത്തെ അടുക്കൽ ചെന്ന്, “ദൈവമേ, അങ്ങ് ഇത് ചെയ്യുമെന്ന് ഞങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്നു. അതിനാൽ ഞങ്ങളുടെ പ്രത്യാശ ഞങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നില്ല” എന്നു പറയണം. ഇങ്ങനെ യിസ്രായേൽ ജനം പറയും വരെ ദൈവം കാത്തിരുന്നു. നമ്മെ സംബന്ധിച്ചും അവിടുന്നു കാത്തിരിക്കുന്നു.

നമ്മുടെ കുടുംബബന്ധം എപ്രകാരം ആയിരിക്കണമോ അപ്രകാരം അല്ലെന്ന് നമുക്ക് എല്ലാവർക്കും അറിയാം. “ക്രിസ്തു സഭയെ സ്നേഹിച്ചതു പോലെ, നാം ഭാര്യയെ സ്നേഹിക്കണം” എന്ന ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് ഈ ലേഖനം വായിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു ഭർത്താവുപോലും എത്തിയിട്ടുണ്ടാവുകയില്ല. അതുപോലെ “സഭ ക്രിസ്തുവിന് കീഴ്പ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ, ഭാര്യ തന്റെ സ്വന്തം ഭർത്താവിന് സകലത്തിലും കീഴ്പ്പെട്ടിരിക്കണം” എന്ന സ്ഥാനത്തും ഒരു ഭാര്യയും ഇതിനകം ചെന്നു ചേർന്നിരിക്കാനിടയില്ല. ഇങ്ങനെ നാമെല്ലാവരും കുറവുള്ളവരാണ്. അതിനാൽ നാമെല്ലാവരും നമ്മുടെ ഈ കുറവ് ദൈവത്തോട് ഏറ്റുപറയേണ്ടതുണ്ട്. “ദൈവമേ നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നതു പോലെ, വളരെ ആവശ്യഭാരത്തോടെ ഞങ്ങൾ നിന്റെ അടുക്കൽ വന്ന് ഇപ്പോൾ യാചിക്കുകയാണ്. ഞങ്ങളുടെ മരുഭൂമിയെപ്പോലുള്ള കുടുംബജീവിതത്തെ വീണ്ടും ഏദൻ തോട്ടത്തിലെ വസന്തമായി മാറ്റണമേ” എന്ന് യാചിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. അപ്പോൾ ദൈവം നിങ്ങളോട് എന്തു പറയുമെന്നറിയാമോ? “യാചനകളെ ഞാൻ കേട്ടു…. നോക്കൂ ഇപ്പോൾ തന്നെ കല്ലായുള്ള ഹൃദയത്തെ നിങ്ങളുടെ ജഡത്തിൽനിന്നുനീക്കി മാംസമായുള്ള ഹൃദയത്തെ ഞാൻ തരുന്നു”. ഇതാണ് അവിടുന്നു തരുന്ന വാഗ്ദാനം.

ഒരിക്കൽ പരീശന്മാർ യേശുവിന്റെ അടുക്കൽ വന്ന് “മോശ വിവാഹമോചനം അനുവദിച്ചുവല്ലോ?” എന്ന് പറഞ്ഞു. അതിന് യേശു “നിങ്ങളുടെ ഹൃദയകാഠിന്യം നിമിത്തമത്ര മോശ അങ്ങനെ ചെയ്തത്” എന്ന് മറുപടി നൽകി. പഴയ നിയമത്തിന്റെ നിലവാരം ഇതായിരുന്നു. പഴയനിയമത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ ദൈവം തന്റെ കല്പനകളെ രണ്ട് കല്പലകകളിൽ എഴുതി, അങ്ങനെ ചെയ്തതുകൊണ്ട് അവിടുന്നു ഭംഗ്യന്തരേണ ഇങ്ങനെ പറയുകയായിരുന്നു. “എന്റെ കല്പനകൾ ഹൃദയത്തിൽ എഴുതുന്നതിനേക്കാളും കല്പലകകളിൽ എഴുതുന്നത് എനിക്ക് എളുപ്പമാണ്, ആ അളവിൽ നിങ്ങളുടെ ഹൃദയം കല്ലിനെക്കാളും കഠിനമായിരിക്കുന്നു” അതു ശരിയാണെങ്കിലും പുതിയ നിയമത്തിൽ നമുക്ക് നൽകപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന വാഗ്ദാനം“ഞാൻ എന്റെ പ്രമാണങ്ങളെ നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിലും മനസ്സിലും എഴുതും” എന്നുതന്നെയാണ്.

കണ്ടില്ലേ, തന്റെ പ്രമാണങ്ങളെ നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിൽ എഴുതുന്ന ക്രിയ പൂർണമായും അവിടുന്നു തന്നെ ചെയ്യുമെന്ന് വാഗ്ദാനം ചെയ്തിരിക്കുന്നത്. അത് ദൈവം എങ്ങനെ പൂർത്തികരിക്കും? അതേ, നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ പരിശുദ്ധാത്മാവിനെയും മാംസളമായ ഹൃദയത്തെയും തന്ന് തന്റെ പ്രമാണങ്ങൾ നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിൽ എഴുതും. ഈ മാംസളമായ പുതിയ ഹൃദയം ലഭിച്ചവർ മാത്രമേ തങ്ങളെ വേഗത്തിൽ വിധിക്കുകയുള്ളൂ. അവർ തങ്ങളെതന്നെ സ്വയം വിധിക്കുന്ന സമയങ്ങളിലാണ് ദൈവം തന്റെ പ്രമാണങ്ങളെ പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ എഴുതി പൂർത്തിയാക്കുന്നത്. ഇപ്രകാരമാണ് ഒരു മരുഭൂമിയെ തോട്ടമായി മാറ്റുവാൻ കഴിയുന്നത്.

6. ക്രൂശ് + കല്ലറ = പൂന്തോട്ടം!

 ഇതാണ് ദൈവം പൂന്തോപ്പാകേണ്ട കുടുംബത്തിന് ഒരുക്കിയിരിക്കുന്ന വഴി!!! മരുഭൂമിയായ കുടുംബജീവിതം മനോഹരമായ പൂന്തോട്ടമായി മാറണമോ? അതിനുദൈവം വച്ചിരിക്കുന്ന പ്രധാനപ്പെട്ട വ്യവസ്ഥ ക്രൂശിക്കപ്പെട്ട ഒരു ജീവിതമാണ്. യേശു ക്രൂശിൽ തറയ്ക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, “അവനെ ക്രൂശിച്ച സ്ഥലത്തുതന്നെ ഒരു തോട്ടവും ആ തോട്ടത്തിൽ പുതിയൊരു കല്ലറയും ഉണ്ടായിരുന്നു” (യോഹന്നാൻ 19:41) എന്ന് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് ശ്രദ്ധിക്കുക. ഇത് എത്ര മനോഹരമായൊരു വചനമാണ്. അത് നാം മനഃപൂർവ്വമായി ക്രൂശിക്കപ്പെടുന്നതിന് ഏല്പിച്ചുകൊടുത്താൽ ആ സ്ഥലത്ത് ഒരു തോട്ടം ഉണ്ടായിരിക്കും!! യേശു നമുക്കായി ക്രൂശിക്കപ്പെട്ടതോടുകൂടി ഏദെൻ തോട്ടത്തിന്റെ വീണ്ടെടുപ്പും അവിടുന്നു സാധ്യമാക്കിത്തീർത്തു. മാത്രമല്ല “തോട്ടത്തിൽ ഒരു പുതിയ കല്ലറയും ഉണ്ടായിരുന്നു” എന്ന് എഴുതിയിരിക്കുന്നതു ശ്രദ്ധിക്കുക. നിങ്ങളുടെ കുടുംബജീവിതം പൂന്തോപ്പായി മാറുന്നതിനു ക്രൂശുമാത്രമല്ല ഈ കല്ലറയും ആവശ്യമാണ്. ജീവിതത്തിൽ സംഭവിച്ച ചില കാര്യങ്ങളെ (രംഗങ്ങളെ) ഈ കല്ലറയിൽ സംസ്ക്കരിച്ചു കല്ലുരുട്ടിവച്ച് കല്ലറമൂടി എന്നെന്നേയ്ക്കുമായി അവയെ കുഴിച്ചിടണമെന്നതാണ് കല്ലറ നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്ന പാഠം. നിങ്ങളുടെ വിവാഹബന്ധത്തിൽ ഇങ്ങനെയൊരു കല്ലറ നിങ്ങളുടെ ഇടയിൽ ഉണ്ടോ? കല്ലറയും, ക്രൂശീകരണവും എവിടെ ഉണ്ടോ അവിടെ തോട്ടവും ഉണ്ട്!

ക്രൂശീകരണം, കല്ലറ എന്നീ വ്യവസ്ഥകൾ പ്രായോഗിക തലത്തിൽ എങ്ങനെ പ്രസക്തമാകുന്നുവെന്നു നോക്കാം. ഭാര്യാഭർതൃബന്ധത്തിൽ ക്രൂശിക്കപ്പെടുന്ന ജീവിതത്തെ നാം നന്നായി അറിയുന്നവരായിരിക്കണം. ആഗ്രഹിക്കുന്നതിനു വിപരീതമായി വീട്ടിൽ കാര്യങ്ങൾ നടക്കുമ്പോൾ, തക്ക സമയത്ത് പ്രാതൽ തയ്യാറാകാതെ വരുമ്പോൾ, അതുമൂലം താമസിച്ച് ജോലിക്കു പോകേണ്ടിവരുമ്പോൾ, തുണികൾ അലക്കിക്കിട്ടാതെ വരുമ്പോൾ, അഥവാ അലക്കിയിട്ടും ആഗ്രഹിച്ച് പ്രകാരം നന്നായി അലക്കിയിട്ടില്ലെന്നു കാണുമ്പോൾ, അങ്ങനെ ഏതെങ്കിലും അബദ്ധങ്ങൾ ചുറ്റിലും നടക്കുമ്പോൾ, “ദൈവമേ ഈ സമയം ഞാൻ എന്റെ സ്വയത്തിന് മരിക്കട്ടെ” എന്ന് പറയുവിൻ.

“ഭാര്യ ഉണ്ടായിട്ടും നന്നായി തേയ്ക്കാത്ത ഷർട്ട് ഇട്ടുകൊണ്ട് വന്നിരിക്കുന്നോ?” എന്ന് ജോലിസ്ഥലത്തു സഹപ്രവർത്തകർ കളിയാക്കുമ്പോൾ മനുഷ്യരുടെ മാനത്തിന് മരിക്കുവിൻ. എന്റെ സഹപ്രവർത്തകർ നന്നായി ഇസ്ത്രിയിട്ട ഷർട്ട് ധരിച്ചവനായി എന്നെ കാണുന്നതിനെക്കാളും ഞാൻ എന്റെ ഭാര്യയുമൊന്നിച്ച് പങ്കിടുന്ന നല്ല ബന്ധമാണ് കൂടുതൽ പ്രാധാന്യമർഹിക്കുന്നത്. അതിനാൽ ഞാൻ ഈ സാഹചര്യത്തിൽ മനുഷ്യരുടെ അഭിപ്രായങ്ങൾക്ക് മരിക്കുവാനാഗ്രഹിക്കുന്നു. അങ്ങനെ നിങ്ങൾ ക്രൂശിക്കപ്പെടുന്നതിന് ഏൽപ്പിച്ചു കൊടുത്താൽ ആ സ്ഥലത്ത് നിശ്ചയമായും ഒരു തോട്ടം ഉണ്ടാകും. അതുപോലെ ഭാര്യമാർക്ക് ഭർത്താക്കന്മാരുടെ പ്രവൃത്തിയെ മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയാത്ത സമയത്ത് “ദൈവമേ, എന്തായിരുന്നാലും അദ്ദേഹം എനിക്ക് ശിരസ്സായിട്ട് ഇരിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ എന്റെ ഭാഗത്തുനിന്നു ചെയ്യേണ്ടത് ഞാൻ ചെയ്യട്ടെ; ഞാൻ മരിക്കട്ടെ” എന്ന് പറയുവിൻ. അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ അവിടെ നിശ്ചയമായും ഒരു തോട്ടം ഉണ്ടാകും. നിങ്ങൾ മുൻപ് എത്രയോ മാർഗ്ഗങ്ങൾ പരീക്ഷിച്ചിട്ടും കുടുംബജീവിതത്തിൽ ഒരു പൂന്തോട്ടം ഉണ്ടായിക്കണ്ടില്ലെന്നിരിക്കാം. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ യേശു കാട്ടിത്തരുന്ന മാതൃക പരീക്ഷിച്ചു നോക്കുക. അതേ, അവനെ ക്രൂശിച്ചസ്ഥലത്തുതന്നെ ഒരു തോട്ടവും, ഒരു കല്ലറയും ഉണ്ടായിരുന്നു. കല്ലറയുടെ കാര്യം നിങ്ങൾ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കണം. ഇവിടെയാണ് കഴിഞ്ഞകാലത്തെ കയ്പ്പുള്ള അനുഭവങ്ങളൊക്കെയും മറവുചെയ്യേണ്ടത്. ഭവനത്തിൽ വരുന്നവരെ അതൊക്കെ തുറന്നു കാട്ടാതെ അവയൊന്നാകെ എന്നെന്നേയ്ക്കുമായ് നിങ്ങൾ മറവു ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്. നിങ്ങളിലൊരാൾ മറ്റൊരാളുടെ തെറ്റുകൾ കാണുമ്പോൾ ഈ കല്ലറയിലേക്ക് ഓടുവിൻ! ആ ബലഹീനതകളെ കല്ലറയ്ക്കുള്ളിൽ കുടഞ്ഞിട്ട് മറവു ചെയ്യുവിൻ വേഗത്തിൽ തന്നെ ആ കല്ലറയുടെ വാതിലിൽ കല്ലുരുട്ടിവച്ച് അതു മൂടുകയും ചെയ്യുവിൻ!! ഇപ്രകാരം ചെയ്യാൻ ഭാര്യാഭർത്താക്കന്മാർ ഇന്നുതന്നെ തീരുമാനിക്കണം. അതേ, “എന്റെ ഭർത്താവിന് അല്ലെങ്കിൽ ഭാര്യയ്ക്ക് സംഭവിക്കുന്ന ഏത് അബദ്ധവും ഞാൻ അപ്പോൾത്തന്നെ കല്ലറയിൽ വച്ച് എന്നെന്നേയ്ക്കുമായി മറവു ചെയ്യും” എന്ന തീരുമാനം!! അങ്ങനെ കല്ലറയിൽ കുഴിച്ചിട്ട് അവയെ എന്നെന്നേയ്ക്കുമായി മൂടി വയ്ക്കുമെങ്കിൽ, നിങ്ങളുടെ കുടുംബജീവിതമാകുന്ന തോട്ടം സമൃദ്ധമായി വളരുമെന്നു ദൈവവചനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ നിങ്ങൾക്ക് ഞാൻ ഉറപ്പ് തരുന്നു.

കല്ലറയുടെ ദുർഗന്ധത്തിന് പകരം നിങ്ങളുടെ തോട്ടം പുഷ്പിച്ച് പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ഫലങ്ങൾ പുറപ്പെടുവിക്കുന്നതു നിങ്ങൾ കാണും. ആത്മാവിന്റെ ദിവ്യസ്വഭാവങ്ങൾക്ക് ഫലം എന്നാണു ബൈബിളിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. ഫലം തോട്ടത്തിലാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്! ആത്മാവിന്റെ ഫലമായ “സ്നേഹം, സന്തോഷം, സമാധാനം, ദീർഘക്ഷമ, ദയ, പരോപകാരം, വിശ്വസ്തത, സൗമ്യത, ഇന്ദ്രിയജയം” ആദിയായ ആത്മാവിന്റെ ഫലങ്ങൾ നമ്മുടെ തോട്ടത്തിൽ പൂവിട്ട് കായ്ക്കട്ടെ.

7. എന്റെ കുടുംബജീവിതം എന്റെ ദൈവത്തെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്ന പൂന്തോട്ടമായിരിക്കണം എന്നത് നാമോരോരുത്തരുടേയും ലക്ഷ്യമായിരിക്കണം.

ഇതുപോലെയുള്ള പൂന്തോട്ടം ലഭിച്ചയുടൻ, നിങ്ങൾ എന്താണു ചെയ്യാൻ പോകുന്നത്? നിങ്ങളുടെ തോട്ടത്തെ സഭയിലുള്ള മറ്റെല്ലാവർക്കും കാണിച്ചുകൊടുത്തുകൊണ്ട് “ഞങ്ങളുടെ പൂന്തോട്ടം കണ്ടില്ലേ? ഭാര്യയോടൊപ്പമുള്ള എന്റെ ഇണക്കവും ഐക്യവും കണ്ടില്ലേ! അല്ലെങ്കിൽ എന്റെ ഭർത്താവ് എന്നോട് കാട്ടുന്ന സ്നേഹം സഭയിൽ മറ്റേതു ഭർത്താക്കന്മാരുടേതിനെക്കാളും മേൽത്തരമാണെന്നു കണ്ടില്ലേ?” എന്നു പറയുവാനാണോ? നിങ്ങളുടെ തോട്ടത്തെ മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവിതത്തോട് താരതമ്യപ്പെടുത്തി സംസാരിക്കുകയാണെങ്കിൽ നിങ്ങൾക്ക് അയ്യോ കഷ്ടം! പൂന്തോട്ടം ലഭിച്ചതിന്റെ ലക്ഷ്യത്തിൽനിന്ന് നിങ്ങൾ തെറ്റിപ്പോയിരിക്കുന്നു. തോട്ടം ലഭിച്ചിരിക്കുന്ന നിങ്ങളുടെ ഉദ്ദേശ്യവും, പ്രവത്തിയും എങ്ങനെയുള്ളതായിരിക്കണമെന്ന് ഉത്തമഗീതം 4:12 മുതൽ 5:1 വരെയുള്ള വചനങ്ങളിൽ കാണാം. ഇവിടെ പൂന്തോട്ടം ലഭ്യമായ ഭർത്താവ് തന്റെ ഭാര്യയെ “നീ കെട്ടി അടച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു തോട്ടം” എന്നു വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. തുടർന്ന് പറയുന്നത്, “വടതിക്കാറ്റേ ഉണരുക; തെന്നിക്കാറ്റേ വരിക!, എന്റെ പ്രിയൻ തന്റെ തോട്ടത്തിൽ വന്ന് അതിലെ വിശിഷ്ടഫലം ഭുജിക്കട്ടെ എന്നാണ്”. കണ്ടില്ലേ, മനോഹരമായ ഒരു പൂന്തോട്ടം ലഭ്യമായതിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം? അത് സഭയിലുള്ള മറ്റുള്ളവർക്ക് കാട്ടിക്കൊടുത്ത് ഊറ്റം കൊള്ളുന്നതിനല്ല, മറിച്ച് “ഈ തോട്ടം ദൈവത്തിനും, അവന്റെ നാമമഹിമയ്ക്കും മാത്രമുള്ളതാണ്’ എന്നു താഴ്മയോടെ ദൈവത്തിന് സമർപ്പിക്കുന്നതിനുവേണ്ടിയാണ്.

നമ്മൾ ദൈവസന്നിധിയിൽ ചെന്ന് നന്ദിയോടെ “ദൈവമേ, ഞങ്ങളുടെ വിവാഹജീവിതം മരുഭൂമിയായിരിക്കുന്നതു കണ്ട് അങ്ങ് ഉദ്ദേശിച്ച ഫലം ലഭിക്കാത്തതിൽ അരങ്ങയ്ക്ക് മനോവേദന ഉണ്ടായി. ഇപ്പോഴോ അവിടുത്തെ കല്പനകൾ ഞാൻ ഗൗരവമായിട്ടെടുത്തതിനാൽ ഞങ്ങളുടെ ഭാര്യാഭർത്ത ബന്ധം നല്ലൊരു തോട്ടമായി പൂവിട്ട് കായ്ച്ചിരിക്കുന്നു. ഈ തോട്ടത്തിന്റെ മഹിമയെ സഭയിലുള്ള മറ്റുള്ളവർക്കു കാട്ടി അവരുടെ പുകഴ്ച ലഭിക്കുവാൻ ഞങ്ങൾ ഒരു കാലത്തും ശ്രമിക്കുകയില്ല. എന്നാൽ ദൈവമേ, അവിടുന്നു. ഞങ്ങളുടെ തോട്ടത്തിൽ വരേണമേ! ഞങ്ങളുടെ കുടുംബബന്ധത്തിന്റെ സത്ഫലങ്ങളെ ഭക്ഷിച്ച് അങ്ങ് തൃപ്തനാകേണമേ! അങ്ങേയ്ക്ക് സകല മഹിമയും ഉണ്ടാകട്ടെ!!” എന്ന് പറയുന്നവരായിരിക്കണം. അങ്ങനെ നാം പറയുമെങ്കിൽ അതു കേൾക്കുന്ന ദൈവം ആനന്ദാതിരേകത്താൽ പ്രത്യുത്തരമായി “എന്റെ കാന്തേ, ഞാൻ എന്റെ തോട്ടത്തിൽ വന്നിരിക്കുന്നു. ഞാൻ എന്റെ മൂറും സുഗന്ധവർഗ്ഗവും പെറുക്കി ഞാൻ എന്റെ തേൻകട്ട തേനോടുകൂടെ തിന്നു. വീഞ്ഞു പാലോടു കൂടെ കുടിച്ചും ഇരിക്കുന്നു. സ്നേഹിതന്മാരേ തിന്നുവിൻ; പ്രിയരേ കുടിക്കുവിൻ…..” എന്ന് ഉല്ലാസഘോഷത്തോടെ പറയും. ഇതെത്ര ആശ്ചര്യകരമാണ്!! ഒരു ഫല ഭൂയിഷ്ഠമായ കുടുംബജീവിതം ആഗ്രഹിക്കുന്ന എല്ലാവരുടേയും ലക്ഷ്യം നമ്മുടെ ദൈവത്തിന്റെ ഹൃദയത്തിന് സന്തോഷവും സംതൃപ്തിയും പ്രദാനം ചെയ്യുക എന്നതായിരിക്കണം. “അവൻ എന്റെ ഹൃദയത്തിന് സന്തോഷം പ്രദാനം ചെയ്യും” എന്ന ദൈവത്തിന്റെ പ്രതീക്ഷ നാം നമ്മുടെ കുടുംബജീവിതത്തെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം കെടുത്തിക്കളഞ്ഞിരിക്കുന്നത് ഭാര്യാഭർത്താക്കന്മാർ കാണണം. മേലിൽ നമ്മുടെ വിവാഹജീവിതത്തിൽ വസന്തം നിറഞ്ഞ തോട്ടം ഉണ്ടാകണമെന്നും അതിലേക്ക് നമ്മുടെ ദൈവമായ കർത്താവിനെ ക്ഷണിച്ച് അവിടുന്നു തോട്ടത്തിലെ ഫലങ്ങൾ ഭുജിച്ച് തൃപ്തനാകണം എന്നും ഉള്ള തീരാവാഞ്ഛ നാമോരോരുത്തരുടെയും ഹൃദയത്തെ ഭരിക്കട്ടെ.

രണ്ടു ധ്രുവങ്ങൾ ഒരേശരീരമാകുന്ന അത്ഭുതം

ആദ്യവിവാഹം ആദിയിൽ ദൈവം തന്നെ നടത്തി.

ചന്ദ്രനേയും, സൂര്യനേയും നക്ഷത്രങ്ങളേയും മൃഗങ്ങളേയും എല്ലാം സൃഷ്ടിച്ചശേഷം അവസാനമായി ദൈവം മനുഷ്യനെ സൃഷ്ടിച്ചുവെന്ന് ഉൽപത്തി 1:26, 27 വചനങ്ങളിൽ കാണുന്നു. ദൈവം തന്റെ സ്വരൂപത്തിൽ മനുഷ്യനെ സൃഷ്ടിച്ചു; ആണും പെണ്ണുമായി അവരെ സൃഷ്ടിച്ചു. (ഉൽപത്തി1:27).

ദൈവം മനുഷ്യകുലത്തിന്റെ ആരംഭം കുറിച്ചതായ ആ ആദ്യവിവാഹം ഏർപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ താൻ സൃഷ്ടിച്ച ആദ്യ ദമ്പതികൾ തന്റെ സ്വന്തസ്വരൂപത്തിലും സാദൃശ്യത്തിലും ആയിരിക്കണമെന്ന് ദൈവം ആഗ്രഹിച്ചില്ലേ? അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ അവിടെ ദൈവസ്വരൂപം എന്തായിരുന്നു?

“ദൈവം ഒരുവൻ” എന്ന് വചനം നമ്മോടു പറയുന്നു. ദൈവം ഒരുവനായിരുന്നാലും നിത്യത മുതൽ അവിടുന്ന് മൂന്നുപേരായി ഇരിക്കുന്നു എന്നും ദൈവവചനം പ്രസ്താവിക്കുന്നു. ഏകനായ സത്യദൈവം തന്നെ, പിതാവ്, പുത്രൻ, പരിശുദ്ധാത്മാവ് എന്ന മൂന്നു പേരായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. ഈ അറിവ് നമ്മുടെ മനുഷ്യബുദ്ധിക്ക് അതീതമാണ്!

ദൈവികതിത്വത്തിൽ മൂന്നുപേർ ഉണ്ടന്നുള്ള സത്യം ദൈവികതിത്വത്തിലെ മൂന്ന് ആളത്തങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള നിത്യമായ പരസ്പരസ്നേഹത്തെയാണു വ്യക്തമാക്കുന്നത്.

ദൈവം എപ്രകാരം നിത്യകാലമായി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നുവോ അപ്രകാരം തന്നെ സ്നേഹവും നിത്യകാലമായിട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ടാണ് ദൈവത്തിന് ഒരാൾ മാത്രമായിരിക്കുന്നതിന് കഴിയാത്തത്.

പ്രപഞ്ചത്തിൽ എന്തെങ്കിലും സൃഷ്ടിക്കുന്നതിനും മുൻപേ നിത്യതയിൽ സ്നേഹം ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ സ്നേഹം ദൈവസ്വരൂപത്തിലെ പിതാവ്, പുത്രൻ, പരിശുദ്ധാത്മാവ് എന്ന മൂന്ന് ആളത്തങ്ങളിലും ഉണ്ടായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് “നാം നമ്മുടെ സ്വരപത്തിൽ മനുഷ്യനെ ഉണ്ടാക്കുക” എന്നു ദൈവം പറഞ്ഞപ്പോൾ “ആണും പെണ്ണുമായി അവരെ സൃഷ്ടിച്ചു എന്ന് വചനം വളരെ വ്യക്തമായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്”.

1. ദൈവസ്വരൂപത്തിലെ പിതൃപുത്ര സ്നേഹത്തിൽ ഭാര്യാഭർത്താക്കന്മാർ എത്തിച്ചേരുക എന്നതാണ് വിവാഹ ജീവിതത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം.

ആണും പെണ്ണുമായി സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട മനുഷ്യകുലത്തിൽ, നിത്യത മുതൽ ഉണ്ടായിരുന്ന പിതൃ പുത്രസ്നേഹ ബന്ധം കാണപ്പെടണം എന്നതായിരുന്നു ദൈവത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം. ഇതാണ് ദൈവം തന്റെ സ്വരൂപം (Image) എന്ന് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. (ഉത്പത്തി 1:27ൽ). അവിടുത്തെ സ്വരൂപം എന്നാൽ ശരീരപ്രകാരമുള്ള രൂപമല്ല! എന്തെന്നാൽ ദൈവം ആത്മാവാകുന്നു.

മനുഷ്യൻ തനിയെ ആയിരുന്നാൽ ദൈവത്തിന്റെ സ്വരൂപം അവിടെ വെളിപ്പെടുകയില്ല. കാരണം സ്നേഹം കാണിക്കാൻ മറ്റൊരു വ്യക്തി ആവശ്യമാണ്. അതിനാലാണ് ദൈവം മനുഷ്യനെ “ആണും പെണ്ണുമായി സൃഷ്ടിച്ചത്”. ഈ ആണും പെണ്ണു  തമ്മിലുള്ള ബന്ധവും, പിതൃപുത്രസ്നേഹത്തിനു സമമായി ഇരിക്കണമെന്നായിരുന്നു ദൈവത്തിന്റെ ആഗ്രഹം. ഈ ബന്ധം മൃഗങ്ങൾക്ക് സാധ്യമല്ല. അതേ, ദൈവസ്വരൂപത്തിൽ സൃഷ്ടിച്ച മനുഷ്യനു മാത്രമേ ഈ സ്നേഹബന്ധം സാധിക്കുകയുള്ളൂ.

അന്യോന്യമുള്ള ഈ ബന്ധം 1 കൊരിന്ത്യർ 11:3ൽ വളരെ വ്യക്തമായി പറയുന്നു. ഈ വചനപ്രകാരം “ഓരോ പുരുഷന്റെയും തല ക്രിസ്തു ആണ്. സ്ത്രീക്ക് പുരുഷൻ തലയായിരിക്കുന്നു… ക്രിസ്തുവിന്റെ തല ദൈവം”. അതായത് പുത്രനായ ക്രിസ്തുവിന് പിതാവായ ദൈവം തല ആയിരിക്കുന്നതുപോലെ ഭാര്യയ്ക്ക് ഭർത്താവ് തല ആയിരിക്കുന്നു. ദൈവസ്വരൂപത്തിലെ പിതൃ-പുത്ര ബന്ധത്തിൽ ഭാര്യാഭർത്താക്കന്മാർ എത്തിച്ചേരണമെന്നു സാരം.

തലയ്ക്കും ശരീരത്തിനും മധ്യേ ഒരു കാലത്തും ഒരു മത്സരം ഉണ്ടാകുന്നില്ല. ശിരസ്സും ശരീരവും തമ്മിൽ പിരിഞ്ഞിരിക്കുന്ന അനുഭവവും ഇല്ല. എവിടെയെങ്കിലും ഒരു ശരീരം തന്റെ തലയെ ഉപേക്ഷിച്ചിട്ട് നടന്നകലുന്നത് നിങ്ങൾ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ? ശിരസ്സും ശരീരവും പോലെയാണ് പിതാവും പുത്രനും ഒന്നായിരിക്കുന്നത്. യേശു ഈ ലോകത്തിലേക്ക് വന്നപ്പോൾ പിതാവും പുത്രനും തമ്മിലുള്ള ഐക്യത്തിന്റെ പ്രതിരൂപമായ തലയും ശരീരവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം നമുക്ക് വെളിപ്പെടുത്തിത്തന്നു. പുരുഷനും സ്ത്രീയും തമ്മിലും ക്രിസ്തുവും സഭയും തമ്മിലും ഉള്ള ബന്ധത്തെക്കുറിക്കാൻ ഇതേ പ്രതീകം തന്നെ ഉപയോഗിക്കുന്നതും വചനത്തിൽ നാം കാണുന്നു. പിതാവായ ദൈവവും, പുത്രനായ ക്രിസ്തുവും തമ്മിൽ ആശ്ചര്യകരമായ ഒരു ആത്മബന്ധം ഉണ്ടായിരുന്നു. ഭാര്യാഭർത്താക്കന്മാരുടെ മധ്യേയും ഈ നിലയിലുള്ള ബന്ധമാണ് ഉണ്ടായിരിക്കേണ്ടത്. നാം ചെന്നുചേരേണ്ട ഈ ലക്ഷ്യം പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ കഴിയാത്ത വിധം മഹത്വകരമായ ഒരു അവസ്ഥയാണ്.

എന്നാൽ വിവാഹിതരാകുന്ന വേളയിൽ ഭാര്യയും ഭർത്താവും തമ്മിൽ നാമിതുവരെ കണ്ട് പിതൃ പുത്രബന്ധത്തിനു സമാനമായുള്ള ഒരു ഐക്യം ഉണ്ടായിരിക്കുകയില്ല, പല വർഷങ്ങളായി തനിയേ ജിവിച്ചതാണ് ഇതിന് കാരണം. എന്നാൽ വിവാഹം മൂലം ഒന്നാകുമ്പോൾ ഇവരുടെ മുമ്പിൽ ദൈവം തന്റെ മനസ്സിലുള്ള മഹത്വകരമായ ലക്ഷ്യം വയ്ക്കുന്നു.

‘കീഴടങ്ങിയിരിക്കുക’ എന്നത് മോശമായ കാര്യമാണെന്ന് പലരും കരുതുന്നത് ശരിയല്ല. ശരീരം തലയ്ക്ക് സന്തോഷത്തോടെ മനഃപൂർവ്വമായാണു കീഴടങ്ങിയിരിക്കുന്നത്. അതു പോലെ തല, ‘ഞാൻ എപ്പോഴും തലയായി എല്ലാം ഭരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കണം’ എന്നും ചിന്തിക്കുന്നില്ല. തലയും ശരീരവും പോലെ ഭാര്യാഭർത്താക്കന്മാർ ഒത്തൊരുമിച്ച് വസിക്കുന്നത് വാസ്തവത്തിൽ എത്ര ആശ്ചര്യകരമാണ്. എന്നാൽ ഈ ലക്ഷ്യത്തിലെത്തിച്ചേരാൻ നമ്മിൽ അനേകം പേർക്കും അല്പംപോലും ആഗ്രഹമില്ല. പക്ഷേ ഈ ലക്ഷ്യത്തിലെത്താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന അനേകരെ ദൈവം നമ്മുടെ ദേശത്ത് എഴുന്നേൽപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കയാണെന്നു ഞാൻ ദൃഢമായി വിശ്വസിക്കുന്നു.

ആകയാൽ ‘കീഴ്പ്പെട്ടിരിക്കുന്നതിൽ’ യാതൊരു തരത്തിലും അപകർഷതാ ബോധം തോന്നേണ്ട കാര്യമില്ല. സ്ത്രീ ഒരിക്കലും ദൈവത്തിന്റെ സൃഷ്ടിയിൽ താഴ്ചയുള്ളവൾ അല്ല. പിതാവും പുത്രനും നിത്യകാലം ഒന്നായിരുന്നിട്ടും പുത്രൻ മനഃപൂർവ്വമായി പിതാവിന് കീഴ്പ്പെട്ടിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് ഭാര്യാ ഭർത്താക്കന്മാർ സമരാണെങ്കിലും ഭാര്യ മനഃപൂർവ്വമായി ഭർത്താവിന് കീഴ്പ്പെട്ടിരിക്കേണ്ടതുണ്ട്. അതായത്, ദൈവം ഒരു സ്ത്രീക്ക് നിയമിച്ചിരിക്കുന്ന ഇടം അവൾ സന്തോഷത്തോടെ സ്വീകരിച്ച് കീഴടങ്ങിയിരിക്കണം. ഇതാണ് തല-ശരീരം എന്ന ഉപമകൊണ്ട് ദൈവം നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്ന പാഠം.

2. ഭാര്യാഭർത്താക്കന്മാർ ദൈവത്തിന് ഒന്നാം സ്ഥാനം കൊടുക്കുന്നതാണ് വിവാഹ ജീവിതത്തിലെ സന്തോഷത്തിന്റെ രഹസ്യം.

ദൈവം ആദമിനെയും ഹവ്വയെയും സൃഷ്ടിച്ചപ്പോൾ അവിടുന്ന് ആദ്യം ആദമിനെ മണ്ണിൽ നിന്നു സൃഷ്ടിച്ചു. അതിനുശേഷം ദൈവം ആദമിന് ഒരു ഗാഢനിദ്രവരുത്തി. അവന്റെ വാരിയെല്ലുകളിൽ ഒന്നെടുത്ത് ഹവ്വയെ സൃഷ്ടിച്ചു. ഇങ്ങനെ സൃഷ്ടിച്ച സ്ത്രീയെ ദൈവം ആദമിന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടു വന്നു കൊടുത്തു. (ഉല്പത്തി 2:21-23).

ഇവിടെ ആദാം ഹവ്വയെ സന്ധിക്കുന്നതിനു മുൻപുതന്നെ അവൻ ദൈവത്തെ കണ്ടുമുട്ടി തന്നോടു വളരെ അടുത്ത ഒരു ബന്ധം സ്ഥാപിച്ചിരുന്നു. അതിനാൽ ആദാം അറിഞ്ഞിരുന്ന ആദ്യത്തെ വ്യക്തി തന്റെ ഭാര്യ ആയിരുന്നില്ല. ദൈവത്തെയാണ് അവൻ ആദ്യമായി അറിഞ്ഞത്. അതുപോലെ ഒരു വിവാഹത്തിൽ പുരുഷൻ ആദ്യമായി ദൈവത്തെ അറിയണം. അതിനുശേഷമാണ് അവൻ തന്റെ ഭാര്യയെ അറിയേണ്ടത്. അതേ, ഭാര്യയ്ക്കും ഭർത്താവിനും നടുവിൽ എപ്പോഴും ദൈവത്തിന് വേണം മുൻഗണന. അങ്ങനെയുള്ള ഒരു വിവാഹജീവിതത്തിനു മാത്രമേ ദൈവത്തിനു മഹത്വം നൽകാൻ കഴിയുകയുള്ളൂ.

ആദാം ഉറങ്ങിയതിനു ശേഷമാണ് ദൈവം സ്ത്രീയെ സൃഷ്ടിച്ചത്. തന്റെ ഭർത്താവ് ഗാഢനിദ്രയിൽ ആയിരുന്നപ്പോൾ ഹവ്വ ആദ്യം തന്റെ സ്രഷ്ടാവായ ദൈവത്തെയാണ് ദർശിച്ചത്. ദൈവത്തെ അറിഞ്ഞതിനു ശേഷം മാത്രമാണ് ഭർത്താവിനെ അറിയുന്നത്. അതുകൊണ്ട് ഒരു വിവാഹബന്ധത്തിൽ ഭാര്യാഭർത്താക്കന്മാർക്കിടയിൽ നല്ല ഐക്യം ഉണ്ടാകണമെങ്കിൽ

അവർക്ക് ഒന്നാമതായി യേശുക്രിസ്തവിനോടുള്ള സ്നേഹമാണ് വേണ്ടത്. ഇതുതന്നെയാണ് സുദൃഢമായ ഐക്യത്തിന്റെ രഹസ്യവും. ഇപ്രകാരമുള്ള ഒരു ഐക്യം ഭാര്യാഭർത്താക്കന്മാർക്കിടയിൽ കാണപ്പെടുന്നില്ലെങ്കിൽ അതിന് കാരണം അവരിലൊരാൾ യേശുക്രിസ്തുവിന് തങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ പ്രഥമസ്ഥാനം കൊടുത്തിട്ടില്ല എന്നതാ ഒരു ഭർത്താവ് യേശുക്രിസ്തുവിനു തന്നെ എല്ലാ കാര്യത്തിലും പ്രഥമ സ്ഥാനം കൊടുത്ത് ഒരുവിധത്തിലും തന്റെ സ്വയത്തിന്റെ ആഗ്രഹം അന്വേഷിക്കാതെ ജീവിച്ചാൽ അതുപോലെ തന്നെ ഭാര്യയും യേശുക്രിസ്തുവിന് പ്രഥമസ്ഥാനം കൊടുത്താൽ അവരുടെ വിവാഹജീവിതം മഹത്വപൂർണ്ണമാകും. ഇതു പോലുള്ള വിവാഹ ജീവിതം കോപവും, വാഗ്വാദവും സംശയവും ഇല്ലാത്ത ഉന്നതനിലവാരമുള്ള വിവാഹ ജീവിതം ആയിരിക്കും!

ആളുകൾ തങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ ദൈവത്തിന് പ്രഥമസ്ഥാനം കൊടുക്കാത്തതിനാലാണ് അവരെ പ്രശ്നങ്ങൾ കുരുക്കിലാക്കുന്നത്. നിങ്ങളുടെ വിവാഹജീവിതത്തിൽ ഏതെങ്കിലും ഒരു ഭാഗത്തു തോൽവിയുണ്ടെങ്കിൽ നിങ്ങൾ ദൈവത്തോട് ഒരു നല്ല ബന്ധം സ്ഥാപിക്കുന്നതിൽ തോൽവിയടഞ്ഞിരിക്കുന്നു എന്നാണർത്ഥം. എങ്കിൽ ഇപ്പോൾ നിങ്ങൾ എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത്? നിങ്ങൾ അനുതപിച്ച് യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ പക്ഷത്തേക്ക് വീണ്ടും തിരിച്ചുവരിക. യേശുവിനു നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ പ്രഥമസ്ഥാനം കൊടുക്കുവാൻ തീരുമാനിക്കുക. അതുമതി.!!

തിരുവചന പ്രകാരം അപ്പനെയും അമ്മയെയും വിട്ടു പിരിയുന്നവർക്കാണ് പരസ്പരം ഒന്നാകുന്ന ഐക്യം അവകാശപ്പെടുവാൻ കഴിയുന്നത്. ഉൽപത്തി 2:14ൽ “പുരുഷൻ അപ്പനെയും അമ്മയെയും വിട്ടുപിരിഞ്ഞു ഭാര്യയോടു പറ്റിച്ചേരും; അവർ ഒരു ദേഹമായിത്തീരും” എന്ന് വായിക്കുന്നു. ഒരു മനുഷ്യൻ (പുരുഷൻ) തന്റെ അപ്പനെയും അമ്മയെയും വിട്ടു പിരിയുന്നത് അത്ര എളുപ്പമല്ല. ചെറു പ്രായം തുടങ്ങി 25 അല്ലെങ്കിൽ 30 വർഷം അപ്പനും അമ്മയും അവനെ വളർത്തി. എന്നാലിപ്പോൾ പെട്ടെന്ന് ഒരു ദിവസം അവരെ വിട്ടുപിരിയണം എന്ന് ദൈവം പറയുന്നു!

അതുപോലെ സ്ത്രീയും തന്റെ സ്വജനത്തെയും പിതൃഭവനത്തെയും മറക്കണം (സങ്കീ 45:10)! ഈ ദൈവവചനങ്ങൾ അനുസരിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ നിശ്ചയമായും വിവാഹജീവിതം പ്രശ്നസങ്കീർണ്ണമായിരിക്കും. ഇതു വായിക്കുന്ന നിങ്ങൾ, മേലിൽ മാതാപിതാക്കളെ നോക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ല’ എന്നു തീരുമാനിക്കാൻ വരട്ടെ. നാം നിശ്ചയമായും നമ്മുടെ മാതാപിതാക്കളെ ശ്രദ്ധയോടെ ശുശ്രൂഷിക്കേണ്ടതുണ്ട് . എന്നാൽ ഒരുവൻ തന്റെ മാതാപിതാക്കളോടുള്ള പിരിയാബന്ധം ഇപ്പോൾ വേർപ്പെടുത്തി ആ ബന്ധം ഭാര്യയോട് ആക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.

ഈ സത്യത്തെ അമ്മയുടെ വയറ്റിൽ നിന്നു പിറന്നു വീഴുന്ന ഒരു കുഞ്ഞിനോട് ഉപമിക്കാം. കുഞ്ഞ് പിറന്ന ശേഷവും പൊക്കിൾക്കൊടി അതിനോട് ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കും. ഒൻപത് അല്ലെങ്കിൽ 10 മാസമായി കുഞ്ഞ് ആ പൊക്കിൾക്കൊടിയിൽ കൂടിയാണ് തന്റെ അമ്മയിൽ നിന്ന് ആഹാരം സ്വീകരിച്ചിരുന്നത്. ഇത്രയും നാൾ തനിക്ക് പോഷണം നൽകിയിരുന്ന പൊക്കിൾക്കൊടിയെ മുറിച്ചുമാറ്റുന്നതു ക്രിമിനൽ കുറ്റം പോലെ തോന്നിയേക്കാം. എന്നാൽ ആ പൊക്കിൾക്കൊടി മുറിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ കുഞ്ഞ് താമസിയാതെ മരിച്ചുപോകുമല്ലോ! ഇതുപോലെ ഭർത്താവിനും അവന്റെ അപ്പനും അമ്മയ്ക്കും ഇടയിലുള്ള പൊക്കിൾക്കൊടി മുറിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ കുട്ടി (ഭവനത്തിലെ വസന്തം) മരിച്ചുപോകും.

എന്നാൽ വചനപ്രകാരം പൊക്കിൾക്കൊടി മുറിക്കുന്നവന്റെ ജീവിതം മഹത്വപൂർണമായിരിക്കും. വിവാഹനാൾവരെ, മാതാപിതാക്കൾ ചുമതലാബോധത്തോടുകൂടി നിങ്ങളെ നോക്കിയത് ദൈവഹിതമാണ്. എന്നാൽ നിങ്ങളിപ്പോൾ ഭാര്യയോട് ഒന്നായിരിക്കണമെന്നതാണ് അതേ ദൈവഹിതം കല്പിക്കുന്നത്. ഈയൊരു അടിസ്ഥാനപ്രമാണം ജീവിതത്തിൽ കൈക്കൊള്ളുകയാണെങ്കിൽ നിങ്ങളുടെ കുടുംബജീവിതം നിശ്ചയമായും അനുഗൃഹീതമാകും. അതുകൊണ്ട് ഭർത്താവായിരിക്കുന്ന സഹോദരാ നീ ഭാര്യയോട് ഒന്നായിരിക്കുന്നതിന് ശ്രദ്ധിക്കുക. പ്രവൃത്തി സ്വതവേ നടക്കുകയില്ല. ഇതിനായി നിങ്ങൾ അധ്വാനിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ ഒരാളോട് മറ്റൊരാൾ ചേർന്നിരിക്കുന്ന ജീവിതത്തെ പശവച്ച് ഒട്ടിച്ച് ഒന്നാക്കിയ രണ്ടു കടലാസുകളോട് ഉപമിക്കാം. ‘ഫെവിക്കോൾ പശ’ രണ്ട് കടലാസ് തുണ്ടുകളെ ഒന്നിനോടൊന്ന് ചേർത്ത് ഒട്ടിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ ഒരു കടലാസിനെ മറ്റേതിൽ നിന്നു വേർപിരിക്കുന്നത് എത്രമാത്രം ദുഷ്കരമാണ്. ഇപ്രകാരം വിവാഹജീവിതത്തിലും ഇരുവർക്ക് ഒന്നായി മാറുവാൻ കഴിയും!! ഒരുകാലത്ത് ഇവർ ഒറ്റയ്ക്കായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ “ഫെവിക്കോൾ പശ” പോലെ അതേ, നിങ്ങളുടെ കുടുംബ ജീവിത്തിൽ ക്രിസ്തുയേശുവിന് പ്രഥമസ്ഥാനം കൊടുത്ത് തന്നെ ജീവിതത്തിന്റെ മധ്യത്തിൽ വയ്ക്കുമെങ്കിൽ അവിടുന്ന് നിങ്ങൾ ഇരുവരെയും ഒന്നാക്കും.

ഓരോ ദിവസവും’ ഭാര്യാ ഭർത്താക്കന്മാരുടെ മധ്യത്തിൽ ക്രിസ്തുയേശു ഉണ്ടെങ്കിൽ ആണ്ടുകൾ എത്ര കഴിഞ്ഞു പോയാലും അകൽച്ച ഉണ്ടാകുകയില്ല.

വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് ചില വർഷ ങ്ങൾ കഴിഞ്ഞാൽ ഭാര്യാഭർത്താക്കന്മാർ തമ്മിൽ ബഹുമാനത്തോടെ സംസാരിക്കാറില്ല. ഇവരുടെ സംഭാഷണത്തിൽ അഹംഭാവം കടന്നുകയറുന്നു! കാഠിന്യത്തിന്റെ ധ്വനി. ഒരാൾ മറ്റൊരാളോട് ‘ശബ്ദമുയർത്തി’ സംസാരിക്കുന്നു. ചില സമയത്തു തീൻ മേശയിൽ ഭക്ഷണത്തിനിരിക്കുമ്പോൾ അന്യോന്യം കോപിക്കുന്നു. ഇതിനെല്ലാം എന്താണ് കാരണം തീൻമേശയിൽ നിങ്ങളുടെ മധ്യത്തിൽ യേശു ഉണ്ടെങ്കിൽ എങ്ങിനെയായിരിക്കുമെന്ന് ആലോചിച്ചിട്ടുണ്ടോ? വിശുദ്ധരായ ദൈവദൂതന്മാർ കൂടെ നിങ്ങളുടെ നടുവിൽ ഉണ്ടെന്ന് വേദപുസ്തകം പറയുന്നു. ഇപ്പോൾ ഞാൻ എന്റെ ഭാര്യയോട് ശബ്ദമുയർത്തിയാൽ അത് ആദ്യം ദൂതന്മാരുടെ അടുത്ത് ചെന്നിട്ട് പിന്നെ യേശുവിലൂടെയാണ് എന്റെ ഭാര്യയുടെ അടുത്ത് എത്തുന്നത്. നിങ്ങൾ ഭാര്യയോട് സംസാരിച്ച സംസ്കാരം ഇല്ലാത്ത വാക്കുകൾ കേട്ടു ദൂതന്മാർ നാണിച്ച് നിങ്ങളുടെ മധ്യത്തിൽ നിന്ന് മെല്ലെ എഴുന്നേറ്റു പോകുമോയെന്നു ഞാൻ ഭയപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ ഇതേ സമയം ദൂതന്മാരെ നാണിപ്പിക്കാത്ത കുടുംബങ്ങളുണ്ടെന്നതും ഓർക്കുക. ആണ്ടുകൾ പലതു കഴിഞ്ഞാലും ഈ ഉത്തമ കുടുംബത്തിലെ ഭാര്യാ  ഭർത്താക്കന്മാരെ ‘ഫെവിക്കോൾ’ പോലെ യേശു ഐക്യത്തിൽ സൂക്ഷിക്കും. ഇത് എങ്ങിനെയാണ്? ഈ ലോകത്തിൽ കഷ്ടങ്ങളും പ്രയാസങ്ങളും എല്ലാവർക്കും വന്നതുപോലെതന്നെയാണ് ഇവർക്കും വന്നത്. വിവാഹം കഴിഞ്ഞ എല്ലാവരും നിശ്ചയമായും ഈ ലോകത്തിലെ കഷ്ടങ്ങളിലൂടെ കടന്നുപോകേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. ഇതിൽ നിന്നും ആർക്കും ഒഴിഞ്ഞുമാറാൻ കഴിയുകയില്ല. എന്നാൽ ദമ്പതിമാർക്കിടയിൽ യേശു ഓരോ ദിവസവും ഉണ്ടെങ്കിൽ എത്ര കഷ്ടത വന്നാലും ആ കഷ്ടതകളുടെ സമ്മർദ്ദം ഇരുവരേയും കൂടുതൽ അടുപ്പിക്കുന്നതിനായി യേശു ഉപയോഗിക്കും. ഈയൊരു ഭാഗ്യം യേശുക്രിസ്തവിനെ തങ്ങളുടെ മധ്യത്തിൽ വെച്ച് ജീവിക്കുന്ന എല്ലാവർക്കും ഉള്ളതാണ്. ഭാര്യ ഭർത്താക്കന്മാർ തമ്മിൽ ഏതോ വാഗ്വാദം ഉള്ളതായിട്ട് വിചാരിക്കുക. പെട്ടെന്ന് ആരോ വാതിലിൽ മുട്ടുന്നു. “അയ്യോ! ഞങ്ങളുടെ വാഗ്വാദമൊക്കെ വീട്ടു വാതിൽക്കൽ നിൽക്കുന്ന ആൾ കേട്ടിരിക്കുമോ, എന്നു ഭയപ്പെട്ടു വാതിൽ തുറക്കുമ്പോൾ കർത്താവിന്റെ ഭൃത്യന്മാരിൽ ഏറ്റവും ആദരണീയനായ ഒരാളാണു വാതില്ക്കൽ നില്ക്കുന്നത്. അദ്ദേഹത്തെ കണ്ടതും നിങ്ങൾ നടുങ്ങി “ഇദ്ദേഹം ഞങ്ങളുടെ വഴക്കു കേൾക്കാതിരുന്നാൽ മതിയായിരുന്നു” എന്നല്ലേ നിങ്ങൾ വിചാരിക്കുന്നത്? ഒരു ദൈവ ഭൃത്യന്റെ മുമ്പിൽ നിങ്ങൾ വഴക്കിടാൻ മടിക്കുമെങ്കിൽ യേശു തന്നെ നിങ്ങളുടെ നടുവിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ നിങ്ങൾ എത്ര സൂക്ഷ്മതയോടെ പെരുമാറുമെന്ന് ആലോചിച്ചു നോക്കൂ! യേശു നിങ്ങളുടെ കിടപ്പു മുറിയിൽ, ഊണു മുറിയിൽ, അടുക്കളയിൽ എല്ലാം ഉണ്ട്. ആകയാൽ വീട്ടിൽ ഒരു സ്ഥലത്തും ഭാര്യാഭർത്താക്കന്മാർ തമ്മിൽ ശകാരത്തിന്റെ വാക്കുകൾ ഉപയോഗിക്കുവാൻ ഇടയാകരുതേ!

ഇങ്ങനെയാണ് യേശു നിങ്ങളുടെ നടുവിലിരുന്ന് ഇരുവരേയും ഒന്നാക്കി മാറ്റുന്നത്. “അവർ (ഭാര്യാഭർത്താക്കന്മാർ) ജീവന്റെ കൃപക്കു കൂട്ടവകാശികൾ (Heirs together)’ എന്നണല്ലോ ദൈവവചനം (1 പത്രോസ് 3:7)